High Energy Physics Group of IAU

First Annual Conference on Particle Physics,Yazd,2011

2010-11-11T23:23:00.000+03:30

www.yazdparticles.ir

CERN completes transition to lead-ion running at the LHC

2010-11-11T23:19:00.001+03:30

Geneva, 8 November 2010. Four days is all it took for the LHC operations team at CERN to complete the transition from protons to lead ions in the LHC. After extracting the final proton beam of 2010 on 4 November, commissioning the lead-ion beam was underway by early afternoon. First collisions were recorded at 00:30 CET on 7 November, and stable running conditions marked the start of physics with heavy ions at 11:20 CET today.

“The speed of the transition to lead ions is a sign of the maturity of the LHC,” said CERN Director General Rolf Heuer. “The machine is running like clockwork after just a few months of routine operation.”

Operating the LHC with lead ions – lead atoms stripped of electrons - is completely different from operating the machine with protons. From the source to collisions, operational parameters have to be re-established for the new type of beam. For lead-ions, as for protons before them, the procedure started with threading a single beam round the ring in one direction and steadily increasing the number of laps before repeating the process for the other beam. Once circulating beams had been established they could be accelerated to the full energy of 287 TeV per beam. This energy is much higher than for proton beams because lead ions contain 82 protons. Another period of careful adjustment was needed before lining the beams up for collision, and then finally declaring that nominal data taking conditions, known at CERN as stable beams, had been established. The three experiments recording data with lead ions, ALICE, ATLAS and CMS can now look forward to continuous lead-ion running until CERN’s winter technical stop begins on 6 December.

“It's been very impressive to see how well the LHC has adapted to lead ions,” said Jurgen Schukraft, spokesperson of the ALICE experiment. “The ALICE detector has been optimised to record the large number of tracks that emerge from ion collisions and has handled the first collisions very well, so we are all set to explore this new opportunity at LHC.”

“After a very successful proton run, we’re very excited to be moving to this new phase of LHC operation,” said ATLAS spokesperson Fabiola Gianotti. “The ATLAS detector has recorded first spectacular heavy-ion events, and we are eager to study them in detail.”

“We designed CMS as a multi-purpose detector,” said Guido Tonelli, the collaboration’s spokesperson, “and it’s very rewarding to see how well it’s adapting to this new kind of collision. Having data collected by the same detector in proton-proton and heavy-ion modes is a powerful tool to look for unambiguous signatures of new states of matter.”

Lead-ion running opens up an entirely new avenue of exploration for the LHC programme, probing matter as it would have been in the first instants of the Universe’s existence. One of the main objectives for lead-ion running is to produce tiny quantities of such matter, which is known as quark-gluon plasma, and to study its evolution into the kind of matter that makes up the Universe today. This exploration will shed further light on the properties of the strong interaction, which binds the particles called quarks, into bigger objects, such as protons and neutrons.

Following the winter technical stop, operation of the collider will start again with protons in February and physics runs will continue through 2011.

LHC protons 2010: mission accomplished

2010-11-11T23:18:00.000+03:30

When we started running the LHC at the end of March, we set ourselves the objective of reaching a luminosity of 10³² by the end of 2010 proton running. Last night, we achieved that goal. The beams that went in at around 2:00am, were colliding with a luminosity of 1.01 ´10³² by 3:38am in both ATLAS and CMS, and had delivered an integrated luminosity of over 2 inverse picobarns to ATLAS, CMS and LHCb by midday today. It’s a great achievement by all concerned to reach this important milestone with over two weeks to spare. The remainder of this year’s proton running will be devoted to maximising the LHC 2010 data set and preparing for 2011 proton running before we switch to lead ions in November.

The significance of this milestone can’t be underestimated, since it is a necessary step on the way to the larger goal of delivering an integrated luminosity of one inverse femtobarn to the experiments by the end of 2011. That’s the amount of data we need to ensure that if nature has put new physics in our path at the LHC’s current collision energy, we’ll have a good chance of seeing it.

At the moment, we’re running the LHC with 248 bunches per beam in a configuration that allows us to go much higher. As 2011 proton running gets underway early next year we’ll continue increasing the number of bunches, since a factor of two or so more luminosity is still needed if we’re to reach our one inverse femtobarn goal. That, however, is for next year. In the meantime, the objective we set ourselves for this year was realistic, but tough, and it’s very gratifying to see it achieved in such fine style.

LHCNews: ICHEP 2010 conference highlights first results from the LHC

2010-08-12T19:38:00.001+04:30

Geneva, 26 July 2010. First results from the LHC at CERN are being revealed at ICHEP, the world’s largest international conference on particle physics, which has attracted more than 1000 participants to its venue in Paris. The spokespersons of the four major experiments at the LHC – ALICE, ATLAS, CMS and LHCb – are today presenting measurements from the first three months of successful LHC operation at 3.5 TeV per beam, an energy three and a half times higher than previously achieved at a particle accelerator.

With these first measurements the experiments are rediscovering the particles that lie at the heart of the Standard Model – the package that contains current understanding of the particles of matter and the forces that act between them. This is an essential step before moving on to make discoveries. Among the billions of collisions already recorded are some that contain 'candidates' for the top quark, for the first time at a European laboratory.

“Rediscovering our ‘old friends’ in the particle world shows that the LHC experiments are well prepared to enter new territory” said CERN’s Director-General Rolf Heuer. “It seems that the Standard Model is working as expected. Now it is down to nature to show us what is new.”

The quality of the results presented at ICHEP bears witness both to the excellent performance of the LHC and to the high quality of the data in the experiments. The LHC, which is still in its early days, is making steady progress towards its ultimate operating conditions. The luminosity – a measure of the collision rate - has already risen by a factor of more than a thousand since the end of March. This rapid progress with commissioning the LHC beam has been matched by the speed with which the data on billions of collisions have been processed by the Worldwide LHC Computing Grid, which allows data from the experiments to be analysed at collaborating centres around the world.

“Within days we were finding Ws, and later Zs – the two carriers of the weak force discovered here at CERN nearly 30 years ago,” said Fabiola Gianotti, spokesperson for the 3000-strong ATLAS collaboration. “Thanks to the efforts of the whole collaboration, in particular the young scientists, everything from data-taking at the detector, through calibration, data processing and distribution, to the physics analysis, has worked fast and efficiently.”

“It is amazing to see how quickly we have ‘re-discovered’ the known particles: from the lightest resonances up to the massive top quark. What we have shown here in Paris is just the first outcome of an intense campaign of accurate measurements of their properties.” said Guido Tonelli, spokesperson for CMS. “This patient and systematic work is needed to establish the known background to any new signal.”

“The LHCb experiment is tailor-made to study the family of b particles, containing beauty quarks,” said the experiment’s spokesperson Andrei Golutvin, “So it’s extremely gratifying that we are already finding hundreds of examples of these particles, clearly pin-pointed through the analysis of many particle tracks.”

“The current running with proton collisions has allowed us to connect with results from other experiments at lower energies, test and improve the extrapolations made for the LHC, and prepare the ground for the heavy-ion runs,” said Jurgen Schukraft, spokesperson for the ALICE collaboration. This experiment is optimized to study collisions of lead ions, which will occur in the LHC for the first time later this year.

Two further experiments have also already benefited from the first months of LHC operation at 3.5 TeV per beam. LHCf, which is studying the production of neutral particles in proton-proton collisions to help in understanding cosmic-ray interactions in the Earth’s atmosphere, has already collected the data it needs at a beam energy of 3.5 TeV. TOTEM, which has to move close to the beams for its in-depth studies of the proton, is beginning to make its first measurements.

CERN will run the LHC for 18-24 months with the objective of delivering enough data to the experiments to make significant advances across a wide range of physics processes. With the amount of data expected, referred to as one inverse femtobarn, the experiments should be well placed to make inroads in to new territory, with the possibility of significant discoveries.

Source: IPM

Europe reaches the top, err, the top reaches Europe

2010-08-12T19:37:00.001+04:30

July 23, 2010
It might be a long way to the top, but the LHC experiments are already half-way there. Today at the International Conference on High Energy Physics in Paris, the CMS and ATLAS experiments presented their first top quark candidates. These candidates are collisions that have all the hallmarks of having produced top quarks, but the experiments don’t yet have enough data to be 100% sure that the events created top quarks that decayed into other particles, rather than another type of event.
“The signal is starting to rise from the background,” notes Tim Christiansen from CMS.
The top quark, the heaviest particle in the Standard Model, was discovered at Fermilab’s Tevatron in 1995. The CDF and DZero experiments on the Tevatron are still busy measuring its properties in detail (one of this morning’s parallel sessions had several talks on its width, mass and likely couplings to particles of and beyond the Standard Model). Now the LHC experiments are joining them on the way to explore the top: both CMS and ATLAS showed selected candidate events of top quark pairs.
Finding top quarks at the LHC is exciting because the top is the last, and heaviest, particle that the LHC needed to add to its list of ‘rediscoveries’. It is also an important partner in the hunt for all sorts of new physics. The better the top and its behavior are understood the easier it will be to distinguish events that involve direct top quark production from events that involve, for example, the Higgs or supersymmetric particles.
http://www.symmetrymagazine.org/breaking/2010/07/23/europe-reaches-the-top-err-the-top-reaches-europe/

Source: ipm

Progress at the LHC

2010-08-12T19:35:00.003+04:30

Geneva. 15 July, 2010

A month ago we decided to focus fully on commissioning the LHC beam with the goal of establishing the conditions for routine collisions between bunches at design intensity at an energy of 3.5 TeV per beam. This involved optimizing not only the LHC but also the injection of protons from the SPS. The teams made very good progress and the machine now runs smoothly for physics with multiple bunches of 10¹¹ protons per bunch.
This is an excellent achievement for a machine that is still in its infancy, having produced its first collisions at 3.5 TeV only three and a half months ago.
While there remain issues to understand – as is hardly surprising with a new machine operating in a new energy region – the effort on beam commissioning has certainly paid off. The peak luminosity, which depends on the number of protons per beam and how tightly they are squeezed together, has risen by more than a factor of 1000 to a value of 1.4 x 10³⁰ cm^-2 s^-1.
Increased luminosity means more collisions and more data for the experiments. Today we are already above an integrated luminosity of 200 nb^-1. This puts the experiments in an excellent position to present important results in a new energy region at the major international conference, ICHEP 2010, which starts later next week.

source: IPM

The first two months at 3.5 TeV per beam

2010-08-12T19:34:00.001+04:30

Geneva 2 June
Two months is a very short time in the life of a major particle physics project, but a lot can happen in that time as the LHC has shown since 30 March. Colliding beams at 3.5 TeV was an important milestone, a start to the LHC physics programme, but it was just a single step on a very long journey. Since then, we’ve lengthened our stride, and are progressing well towards the key objectives for 2010. The next major milestone came on 19 April with a ten-fold increase in luminosity – in other words, the machine started delivering ten times as many collisions to the experiments in a given period of time than had previously been possible. This came about thanks to two simultaneous developments: firstly the number of particles in each bunch was doubled, and secondly the beam size at the interaction point was squeezed down. The term you’ll hear used to describe the beam size at the interaction point is called beta-star, and the smaller the beta, the better. Before squeeze, beta is 11 m at ATLAS and CMS. The ultimate goal is to reduce it to 0.55 m. Today, we’re running with a beta of 2 m. That may not sound very small, and that’s because it’s not the size of the beam: beta is the distance from the interaction point that the beam is twice the size it is at the interaction point. What’s important for physics is that the lower the beta, the smaller the beam at the interaction point. With beta of 2 m, the beam is just 45 microns across at the interaction point, a quarter the width of a human hair, and its cross section is about five times smaller than with a beta of 11 m.
Four weeks of running under these conditions led to significant quantities of data being accumulated by the experiments, and then came the next big step. Over the weekend of 22 May, we started to run with 13 bunches in each beam.
The first collisions on 30 March were done with one bunch per beam, and the ultimate goal is to reach 2808, so there’s still some way to go. Nevertheless, we set a new luminosity record that weekend of 2 ´ 10²⁹. To put that in context, we achieved 10²⁷ on 30 March, the design figure for the LHC is 10³⁴and the objective for 2010 is to reach 10³².

All this was achieved during physics running, leading to incredible progress being made by the experiments. They have been running with 90% efficiency, a remarkable achievement for devices of such complexity. Billions of collisions have been recorded and successfully dispatched for analysis via the LHC Computing Grid. The rediscovery of the Standard Model, which is necessary before we can confidently say we’re ready for new physics, is well underway. There are even some intriguing observations about the properties of collisions at this new energy. As a measure of their success to date, the experiments have already published or submitted over a dozen papers to peer reviewed journals and conferences based on LHC collision data.

Physics running is interspersed with periods of machine development essential for further progress to be made. As a foretaste of what the experiments can expect over the next two months, the LHC operations team has notched up some impressive results over the last few machine development sessions. The first of these was to inject bunches with more than the LHC’s design intensity and collide them at 450 GeV. There’s nothing new about 450 GeV, but it’s an important milestone nevertheless since the difficulty of colliding bunches increases with intensity. By comparison, adding extra bunches is a relatively easier task. The icing on the cake of last week’s machine development came when design intensity bunches were brought into collision at 3.5 TeV on 26 May.

Behind this great progress is a guiding principle of caution. The masters of ceremony are those responsible for the systems that protect the LHC and the experiments from stray beam particles. Collimators absorb particles that wander from their intended orbits before they can impinge on LHC magnets or sensitive detector elements, while the LHC beam dump system is there to extract the beams safely in case of need. Any increase in intensity has to be approved by the LHC machine protection teams, and progress is incremental. Each increase in intensity, and therefore stored energy in the machine, is a learning process for the machine protection teams and only when they are ready do increases in intensity happen.

With all eyes on the amount of data being delivered to the experiments, it would be easy to overlook some of the pioneering systems that make the LHC possible. When I asked someone in the CERN Control Centre last week about the cryogenics, they replied that it’s working so well they’d almost forgotten it was there. For the operators of the world’s largest cryogenic installation that’s quite a compliment. And for anyone wondering whether large-scale cryogenics may have broader applications, the LHC is proving to be an interesting test case.

The same goes for the vacuum systems. Beam lifetimes of 1000 hours have been posted, which is truly exceptional for any particle accelerator. Of course, we don’t keep beams for that long: there are many reasons why beams are extracted long before they reach their theoretical lifetimes. So far in the LHC, the longest fill for physics has been 30 hours, which well exceeds my expectations for the first months of running.

A lot can happen in two months, and we are well on course to achieving our 2010 objectives for the LHC. The fact that the LHC’s availability for operation is already over 60% is testimony to the skills and professionalism of all those who operate the machine and its supporting infrastructure, and it is perhaps the one statistic that has made all the others possible. As I write, we’ve recently completed a rather frustrating weekend, with a short circuit in a cable terminal of an electrical cabinet stopping us from running. By Monday morning, however, we’d recovered and will resume LHC running tomorrow after a scheduled technical stop. Glitches such as this are a fact of life in a working lab, and do not detract from the fact that we have much to be pleased with from these two months. As the figures I’ve quoted above illustrate, however, we still have a long way to travel. My congratulations go to all involved with this great scientific adventure.

Source: IPM

CERN Press Release - Particle Chameleon Caught in the act of Changing

2010-06-16T21:27:00.007+04:30

31 May 2010

Geneva, 31 May 2010. Researchers on the OPERA experiment at the INFN[1]’s Gran Sasso laboratory in Italy today announced the first direct observation of a tau particle in a muon neutrino beam sent through the Earth from CERN[2], 730km away. This is a significant result, providing the final missing piece of a puzzle that has been challenging science since the 1960s, and giving tantalizing hints of new physics to come.

The neutrino puzzle began with a pioneering and ultimately Nobel Prize winning experiment conducted by US scientist Ray Davies beginning in the 1960s. He observed far fewer neutrinos arriving at the Earth from the Sun than solar models predicted: either solar models were wrong, or something was happening to the neutrinos on their way. A possible solution to the puzzle was provided in 1969 by the theorists Bruno Pontecorvo and Vladimir Gribov, who first suggested that chameleon-like oscillatory changes between different types of neutrinos could be responsible for the apparent neutrino deficit.

Several experiments since have observed the disappearance of muon-neutrinos, confirming the oscillation hypothesis, but until now no observations of the appearance of a tau-neutrino in a pure muon-neutrino beam have been observed: this is the first time that the neutrino chameleon has been caught in the act of changing from muon-type to tau-type.

Antonio Ereditato, Spokesperson of the OPERA collaboration described the development as: “an important result which rewards the entire OPERA collaboration for its years of commitment and which confirms that we have made sound experimental choices. We are confident that this first event will be followed by others that will fully demonstrate the appearance of neutrino oscillation".

"The OPERA experiment has reached its first goal: the detection of a tau neutrino obtained from the transformation of a muon neutrino, which occurred during the journey from Geneva to the Gran Sasso Laboratory,” added Lucia Votano, Director Gran Sasso laboratories. “This important result comes after a decade of intense work performed by the Collaboration, with the support of the Laboratory, and it again confirms that LNGS is a leading laboratory in Astroparticle Physics”.

The OPERA result follows seven years of preparation and over three years of beam provided by CERN. During that time, billions of billions of muon-neutrinos have been sent from CERN to Gran Sasso, taking just 2.4 milliseconds to make the trip. The rarity of neutrino oscillation, coupled with the fact that neutrinos interact very weakly with matter makes this kind of experiment extremely subtle to conduct. CERN’s neutrino beam was first switched on in 2006, and since then researchers on the OPERA experiment have been carefully sifting their data for evidence of the appearance of tau particles, the telltale sign that a muon-neutrino has oscillated into a tau-neutrino. Patience of this kind is a virtue in particle physics research, as INFN President Roberto Petronzio explained:

“This success is due to the tenacity and inventiveness of the physicists of the international community, who designed a particle beam especially for this experiment,” said Petronzio. “In this way, the original design of Gran Sasso has been crowned with success. In fact, when constructed, the laboratories were oriented so that they could receive particle beams from CERN”.

At CERN, neutrinos are generated from collisions of an accelerated beam of protons with a target. When protons hit the target, particles called pions and kaons are produced. They quickly decay, giving rise to neutrinos. Unlike charged particles, neutrinos are not sensitive to the electromagnetic fields usually used by physicists to change the trajectories of particle beams. Neutrinos can pass through matter without interacting with it; they keep the same direction of motion they have from their birth. Hence, as soon as they are produced, they maintain a straight path, passing through the Earth's crust. For this reason, it is extremely important that from the very beginning the beam points exactly towards the laboratories at Gran Sasso.

‘This is an important step for neutrino physics,” said CERN Director General Rolf Heuer. “My congratulations go to the OPERA experiment and the Gran Sasso Laboratories, as well as the accelerator departments at CERN. We’re all looking forward to unveiling the new physics this result presages.”

While closing a chapter on understanding the nature of neutrinos, the observation of neutrino oscillations is strong evidence for new physics. In the theories that physicists use to explain the behaviour of fundamental particles, which is known as the Standard Model, neutrinos have no mass. For neutrinos to be able to oscillate, however, they must have mass: something must be missing from the Standard Model. Despite its success in describing the particles that make up the visible Universe and their interactions, physicists have long known that there is much the Standard Model does not explain. One possibility is the existence of other, so-far unobserved types of neutrinos that could shed light on Dark Matter, which is believed to make up about a quarter of the Universe’s mass.

[1] Italy's national nuclear physics institute, INFN (Istituto Nazionale di Fisica Nucleare), supports, coordinates and carries out scientific research in subnuclear, nuclear and astroparticle physics and is involved in developing related technologies. The institute operates in conjunction with universities and is involved in the wider international debate as well as in cooperation programs. The Institute was established by physicists in Milan, Padua, Rome and Turin on 8 August 1951with a view to pursuing and furthering the research started by Enrico Fermi's team of researchers during the 1930s. In over 50 years, INFN has gradually extended and currently includes thirty detachments, four national laboratories and a data processing centre. Furthermore, the area outside Pisa is host to the gravitational observatory EGO, jointly developed by INFN and the French national research centre. As many as 5000 contribute to the institute's endeavours; 2000 of whom are directly employed by it, 2000 university staff and more than one thousand among students and scholarship holders.

[2] CERN, the European Organization for Nuclear Research, is the world's leading laboratory for particle physics. It has its headquarters in Geneva. At present, its Member States are Austria, Belgium, Bulgaria, the Czech Republic, Denmark, Finland, France, Germany, Greece, Hungary, Italy, Netherlands, Norway, Poland, Portugal, Slovakia, Spain, Sweden, Switzerland and the United Kingdom. India, Israel, Japan, the Russian Federation, the United States of America, Turkey, the European Commission and UNESCO have Observer status.

Source: IPM.ir

The first two months at 3.5 TeV per beam

2010-06-16T21:27:00.006+04:30

2 June 2010

source: IPM.ir

سمينارهاي هندسه

2010-05-29T20:46:00.000+04:30

با سلام
متأسفانه به دليل عدم استقبال دوستان گرام يدر دانشكده و ساعت بسيار نامناسبي كه در اختيارم قرار دادند سمينارهاي هندسه و نسبيت و ذرات را به زمان ديگري موكول ميكنم. البته تا حدودي مطالبي در 6 جلسه گفته شده كه اگر ادامه پيدا كرد در ادامه ِ مطالب فبلي است.

21 April 2010: First reconstructed Beauty Particle

2010-04-29T18:44:00.001+04:30

http://lhcb-public.web.cern.ch/lhcb-public/

W boson candidates in 7 TeV Collision Data

2010-04-29T18:35:00.002+04:30

First W boson candidates recorded by ATLAS in 2010.

for more information: click here

ATLAS Experiment Reports Its First Physics Results from the LHC

2010-04-29T18:18:00.000+04:30

March 2010

The first physics results from the ATLAS Experiment with proton-proton collisions at an energy of 0.9 TeV in late 2009 have now been accepted for publication in the journal Physics Letters B .
Almost 20 years since the inception of the ATLAS detector, the labors of 3000 scientists along with large numbers of engineers and other support staff have found fruition in the earliest results. These results demonstrate that this mammoth detector (seven stories tall and twice as long) works almost flawlessly. It is a great achievement that a 7000 tonne detector – with 3000 km of cables and close to 100 million channels to be read out – has successfully measured particle tracks with a precision of 0.001 centimeters so quickly.
In later stages, ATLAS will focus on rare events and filter out less interesting events. This first paper reports on results with the “trigger” set to accept almost all events (this setting is called “minimum bias”). The paper reports results for the number of charged particles per collision and its dependence on several variables such as the particles’ momentum perpendicular to the beam.
The results from over 300,000 proton-proton collisions were compared with sophisticated computer simulations and with results from other experiments at the same collision energy. These comparisons demonstrate that the ATLAS detector performs remarkably well even at these early stages of the research. The inner detector of ATLAS (which follows the tracks of the charged particles emerging from the collisions) was key to the measurements. Data from the inner detector matched the simulations excellently.
Tom LeCompte, the Physics Coordinator for ATLAS, commented that: “It's particularly gratifying that our result be published now, on the eve of the LHC beginning its multi-year program of the highest energy collisions in the world. Teamwork was essential in being able to produce a physics result this quickly, especially with a brand new detector as complex as ATLAS.”
This first ATLAS paper with physics results represents a major milestone for the experiment at the Large Hadron Collider. It demonstrates the enormous potential for making major discoveries in the years ahead.
ATLAS spokesperson, Fabiola Gianotti, noted that "This first paper is very special for all of us, as it marks the beginning of a very exciting era of physics results and hopefully great discoveries. I am particularly delighted by the fact that the analysis described in this paper was mainly done by students and young post-docs. We are all very proud of these achievements."

M. Barnett

Puzzling antimatter

2010-04-29T17:50:00.000+04:30

For many years, the absence of antimatter in the Universe has tantalised particle physicists and cosmologists: while the Big Bang should have created equal amounts of matter and antimatter, we do not observe any primordial antimatter today. Where has it gone? The LHC experiments have the potential to unveil natural processes that could hold the key to solving this paradox.

Every time that matter is created from pure energy, equal amounts of particles and antiparticles are generated. Conversely, when matter and antimatter meet, they annihilate and produce light. Antimatter is produced routinely when cosmic rays hit the Earth's atmosphere, and the annihilations of matter and antimatter are observed during physics experiments in particle accelerators.

If the Universe contained antimatter regions, we would be able to observe intense fluxes of photons at the boundaries of the matter/antimatter regions. “Experiments measuring the diffuse gamma-ray background in the Universe would be able to observe these light emissions”, confirms Antonio Riotto of CERN's Theory group. “In the absence of such evidence, we can conclude that matter domains are at least the size of the entire visible Universe”, he adds.

What caused the disappearance of antimatter in favour of matter? “In 1967, the Russian physicist Andrej Sakharov pointed out that forces discriminating between matter and antimatter, called “CP-violating” effects, could have modified the initial matter-antimatter symmetry when deviations from the thermal equilibrium of the Universe occured”, says Antonio Riotto. In the cold Universe today, we can only observe very rare CP-violating effects in which Nature prefers the creation of matter over antimatter. Following their discovery in the decays of K-mesons containing strange quarks, they have now also been observed in the decays of B mesons, which contain bottom quarks.

Today, scientists think that the early Universe might have gone through a transition phase in which the thermodynamic equilibrium was broken, when the density of the Universe was very high and the average temperature was one billion or more times that inside the Sun. "Some physicists think that this might have happened through the formation of ‘bubbles’ which have progressively expanded, thus ‘imposing’ their new equilibrium on the whole pre-existent Universe", explains Antonio Riotto. Whatever the real dynamics of this phase actually were, the important thing is that one particle of matter in every 10 billion survived, while all the others annihilated with the corresponding antiparticles.

How can the LHC help to solve the mystery? By studying rare decays, experiments can bring us more accurate information about phenomena related to CP-violation involving both known and new particles, such as mesons containing both bottom and strange quarks. Moreover, if new supersymmetric particles are discovered at the LHC, some of the possible scenarios leading to a non-equilibrium phase could find experimental support. "If the LHC finds a Higgs boson with a mass less than about 130 GeV, and if this discovery comes with the detection of a light supersymmetric particle called ‘stop‘, this could be the experimental proof that the non-equilibrium phase happened through the formation of bubbles", concludes Antonio Riotto.

In any case, since the disappearance of primordial antimatter cannot be explained by the current Standard Model theory, it is clear that we have to look for something new. Scientists are exploring different avenues but, given the fact that what we observe represents only about 4% of the total energy and matter that the Universe is made of, one can guess that part of the key to solving the antimatter mystery could be held in the yet unknown part of the Universe. With its very high discovery potential, the LHC will certainly help shed light on the whole issue.

The LHC is not alone in the search for the solution to the antimatter mystery. BaBar at SLAC in the US and BELLE at KEK in Japan have measured decays of B-mesons in detail , and the Tevatron experiments CDF and D0 are also exploring CP-violation effects. Later this year, the AMS (Alpha Magnetic Spectrometer) experiment will be docked to the International Space Station (ISS) and will start looking for evidence of antimatter particles resulting from the decay of dark matter.

francesco.poppi

Course on the Physics of Accelerators

2010-04-29T17:45:00.000+04:30

http://accelerator.ipm.ac.ir/doc/HelmutWiedemann.pdf

Helmut Wiedemann

Stanford University, USA

April 26 - May 19, 2010

سخنراني دكتر خلخالي در مورد رفتار فضا در هندسه ناجابه‌جايي

2010-04-29T17:44:00.001+04:30

http://math.ipm.ac.ir/Monthly_Colloquium/Khalkhali.pdf

جلسه‌ي پنجم هندسه ذرات و كيهان‌شناسي

2010-04-29T17:38:00.001+04:30

اين جلسه به دليل وقت كم جلسه‌ي قبلي و عدم استقبال دوستان عزيز، به قسمت دم نرسيد كه به جبران آن موضوعات جلسه‌ي پنجم در تاريخ 11 ارديبهشت به آدرس و ساعت مذكو ردر پوستر (پست‌هاي را نگاه كنيد) به قرار زير است:

بخش اول:

تعريف منيفلد

نكات و مثالهايي در اين زمينه

بخش دوم:

تقارن گسسته و اعداد كوانتمي و نقض
CP
با سپاس
فرهاد ذكاوت

جلسه‌ي چهارم هندسه، نسبيت و ذرات

2010-04-19T17:31:00.000+04:30

اين جلسه ساعت 16.50 در كلاس 107 دانشكده‌ي شيمي در همان طبقه‌ي دوم روبروي فيزيك برگزار مي‌شود.
موضوعات:
section one:
linear algebra
Group theory
tensors
......................
section 2:
Diffrentiable Manifolds and tensonrs:
Manifolds
One-forms
Fiber Bundles

جلسه‌ي دوم هندسه در فيزيك

2010-04-08T18:53:00.001+04:30

با سلام خدمت دوستان گرامي

جلسه‌ي دوم هندسه در فيزيك با موضوع پايه‌هاي هندسه و معرفي توپولوژي شنبه ساعت 5 تا 7 برگزار خواهد شد. با همكاري انجمن فيزيك برآن هستم ساعت سمينارها را به زمان مناسب‌تري تغيير دهم تا دوستان علاقه‌مند بتوانند شركت كنند.
قابل ذكر است با پيش فرض‌هاي اين جلسه از جلسه‌ي 3 وارد مباحث رياضي‌فيزيك خواهيم شد. لذا دوستان گرامي كه جلسات بعدي خواهند آمد بايد قبلاً با بعضي اصطلاحات آشنا باشند. منابع هر جلسه اعلام مي‌شود.
با سپاس
فرهاد ذكاوت

The First LHC Collisions at 7 TeV

2010-04-04T13:28:00.003+04:30

30 March 2010

CERN has announced that on March 30th it will attempt the first 7 TeV collisions at its Large Hadron Collider (LHC). This very important event, in fact marks, the beginning of LHC's physics programme to test and explore the Standard Model of particle physics, looking for its missing pieces (Higgs boson) or for evidence showing the way for going beyond this model. So far the highest energy achieved in particle collisions has been that of FermiLab accelerator at 1.9 TeV, and a 7 TeV collision by itself constitutes a landmark in the history of high energy experiments. Each of the 3.5 TeV beams were already successfully circulated around the 27 km circumference of LHC on March 19th.

The Particles and Accelerators department of IPM is one of the 35 institutes around the world which are marking this event by taking part in its live broadcast. The broadcast will take place in the CMS room of IPM's Larak campus through direct connection to CERN. The live broadcast will start at 11 AM local time.

Source: IPM>Cern

On the threshold of new territory

2010-04-04T13:27:00.002+04:30

13 March 2010

Geneva March 9, The LHC is already over a week into its 2010 run, and the start of physics at 7 TeV is just around the corner. Last week, participants at the annual La Thuile workshop in Italy had the chance to take stock of what lies in store for the LHC’s first physics run. They learned that there’s a great sense of anticipation here at CERN and at particle physics labs around the globe, and for good reason – we’re about to open up the biggest range of potential new discovery that particle physics has seen in over a decade.

Our objective over the next 18 to 24 months is to deliver one inverse femtobarn of data to the experiments. In other words, enough data to make significant advances across a wide range of physics channels.

Take supersymmetry. ATLAS and CMS will each have enough data to significantly extend today’s sensitivity to new discoveries. Experiments today are sensitive to some supersymmetric particles with masses up to about 400 GeV. An inverse femtobarn at the LHC pushes that up to about 800 GeV. This means that in the next two years, the experiments at the LHC will explore as much territory in their quest for SUSY as has been covered in the history of particle physics to date. In other words, the LHC has a real chance over the next two years of discovering supersymmetric particles, possibly elucidating the nature of the dark matter that accounts for about a quarter of the mass and energy of the Universe.

The Higgs particle is another example. The last word that CERN had to say on the matter came from LEP almost ten years ago. In the last year of LEP running there were tantalising signs that the Higgs might have made an appearance but all we could say for sure was that the Higgs must have a mass above about 115 GeV. Since then, the Tevatron has done great work towards ruling out some of the mass range that the Higgs could inhabit. With an inverse femtobarn of data from the LHC, the combined analyses of ATLAS and CMS will be able to explore a wide mass range, and there’s even a chance of discovery if the particle has a mass near 160 GeV.

At the more exotic end of the potential discovery spectrum, LHC experiments will be sensitive to new massive particles that could herald the presence of extra dimensions. Discoveries up to masses of 2 TeV will be possible, whereas today’s reach is around 1 TeV.

All this makes now a very good time to be a particle physicist, and in particular a student of particle physics. Some 2500 graduate students are eagerly awaiting data from all the LHC experiments, ALICE, ATLAS, CMS, LHCb, LHCf and TOTEM. They’re a privileged group, set to produce the first PhD theses at the new high-energy frontier.

Two years of continuous running is a tall order both for the LHC operators and the experiments, but it will be well worth the effort. By abandoning CERN’s traditional annual operational cycle we’re increasing the overall running time and discovery potential over the next three years. This run will be followed by preparations for 14 TeV collisions in a single shutdown and another major advance into new territory as great as the one we are on the threshold of achieving.

Source: IPM>Cern

كنفرانس ساليانه فيزيك ايران

2010-03-14T12:49:00.000+03:30

http://www.psi.ir/farsi.asp?page=physics89

Particles, Geometry and Generl Relativity

2010-03-11T13:55:00.003+03:30

دوره‌ي هندسه، نسبيت و ذرات بنيادي به صورت هفتگي از شنبه 22 اسفند ماه هر هفته تا خرداد ماه 1389 برگزار مي‌شود. در اين جلسات توپولوژي در هندسه از ابتدا معرفي شده و در حين جلسات با مثالهاي مختلف به مباحث فيزيك خواهيم پرداخت. فايبرباندل-منيفلد- جبر لي و مشتقات لي و ارتباط در نسبيت و نظريه‌ي‌ پيمانه‌اي معرفي مي‌شود. چند جلسه به طور خاص ساختار نسبيت عام خواهد بود و ذرات بنيادي به صورت عام مورد بررسي قرار مي گيرد.

جلسات بدون محدوديت بوده و علاقه مندان مي‌توانند در اين جلسات حضور پيدا كنند. ريز مطالب در جلسه‌ي اول و سپس در وبلاگ ذرات به آدرس فوق قرار داده خواهد شد.

آغاز دوباره و قطعي سمينارهاي هندسه و فيزيك

2010-03-10T19:47:00.000+03:30

سمينارهاي فيزيك ذرات، توپولوژي و نسبيت عام بزودي از تاريخ 21 اسنفد ماه 1388 به مدت 2 ساعت در هر جلسه تا 11 جلسه ادامه خواهد داشت. اميد از براي دانشجويان و علاقه‌مندان مفيد واقع شود. اين سمينارها توسط خود (فرهاد ذكاوت) ارائه مي‌شود و اميدوارم بتوانيم به شيوه ي فعال، يعني گروهي و مباحثه بحثها را تا پايان پيش ببريم.

LHC Run in 2010

2010-02-09T16:23:00.000+03:30

Geneva February 3, Last week, the Chamonix workshop once again proved its worth as a place where all the stakeholders in the LHC can come together, take difficult decisions and reach a consensus on important issues for the future of particle physics. The most important decision we reached last week is to run the LHC for 18 to 24 months at a collision energy of 7 TeV (3.5 TeV per beam). After that, we’ll go into a long shutdown in which we’ll do all the necessary work to allow us to reach the LHC’s design collision energy of 14 TeV for the next run. This means that when beams go back into the LHC later this month, we’ll be entering the longest phase of accelerator operation in CERN’s history, scheduled to take us into summer or autumn 2011.
What led us to this conclusion? Firstly, the LHC is unlike any previous CERN machine. Because it is a cryogenic facility, each run is accompanied by lengthy cool-down and warm-up phases. For that reason, CERN’s traditional ‘run through summer and shutdown for ]winter’ operational model had already been brought into question. Furthermore, we’ve known for some time that work is needed to prepare the LHC for running at energies significantly higher than the 7 TeV collision energy we’ve chosen for the first physics run. The latest data show that while we can run the LHC at 7 TeV without risk to the machine, running it at higher energy would require more work in the tunnel. These facts led us to a simple choice: run for a few months now and programme successive short shutdowns to step up in energy, or run for a long time now and schedule a single long shutdown before allowing 14 TeV (7 TeV per beam).
A long run now is the right decision for the LHC and for the experiments. It gives the machine people the time necessary to prepare carefully for the work that’s needed before allowing 14 TeV. And for the experiments, 18 to 24 months will bring enough data across all the potential discovery areas to firmly establish the LHC as the world’s foremost facility for high-energy particle physics.

source: IPM&CERN

دکتر فرهاد اردلان به عنوان عضو برجسته انجمن فیزیک امریکا (APS Fellow) در سال ۲۰۰۹ برگزیده شد

2010-01-14T22:07:00.000+03:30

به نقل از انجمن فيزيك ايران

http://www.psi.ir/html/news/news/news2_f.asp?id=102

هفتادمين باشگاه فيزيك: شتاب‌دهنده‌ي LHC

2010-01-14T21:59:00.000+03:30

جلسه هفتادم

زمان: ۵/۱۱/۸۸

مکان: دانشکده فیزیک دانشگاه تهران

چكیده:

بزرگترین آزمایشگاه ذرات بنیادی جهان CERN، در کنار شهر ژنو سویس واقع شده است. این آزمایشگاه نزدیک ۲۰ سال است که شاهد طراحی و ساخت شتابدهنده LHC و آشکار سازهای مربوط به آن می باشد. هدف این شتابدهنده که اواخر سال گذشته میلادی با موفقیت راه اندازی شد و آزمایش های آن شناخت بهتر جهان ذرات بنیادی و بویژه کشف منشا جرم ذرات می باشد. در این سخنرانی با معرفی LHC و آزمایش CMS تعدادی از اهداف فیزیکی آنها مرور میشود.

براي جزيات بيشتر:‌كليك كنيد

دکتر علیمحمدی، استاد و فیزیک دان برجسته دانشگاه تهران ترور شد

2010-01-14T21:52:00.001+03:30

به نقل از انجمن فيزيك ايران:

صبح امروز (سه شنبه ۲۲ دیماه) دکتر مسعود علیمحمدی، استاد دانشکده فیزیک دانشگاه تهران در مقابل منزل خود با انفجار بمبی

ترور شد. دکتر علیمحمدی از فیزیک دانان برجسته کشور در زمینه فیزیک ذرات بنیادی بودند و کارنامه درخشانی از فعالیت های علمی را دارا میباشند. ایشان اولین فارغ التحصیل دکتری فیزیک از دانشگاه صنعتی شریف بودند.

اتجمن فیزیک ایران ضمن محکوم کردن این عمل ناجوانمردانه، فقدان ایشان را به خانواده ی ایشان، جامعه فیزیک و کلیه دانشگاهیان کشور تسلیت میگوید.

--------------------------------------------------------------------

بدین وسیله به اطلاع می رساند مراسم تشیع پیکر آقای دکتر مسعود علی محمدی صبح روز پنجشنبه 24 دیماه ساعت 8:30 از منزل ایشان انجام میشود.

نشانی: تهران، خیابان دکتر شریعتی، بالاتر از پل صدر، خیابان سهیل، کوچه مهر سوم.

آدرس‌هاي مفيد:

http://www.ipm.ac.ir/personalinfo.jsp?PeopleCode=IP9900112

http://en.wikipedia.org/wiki/Masoud_Alimohammadi

Generation of Circular Polarization of the CMB

2010-01-03T21:16:00.000+03:30

Click Here

New Seminar in Larak

2010-01-03T21:13:00.000+03:30

Speaker: Professor John Hauptman

"6 January 2010"

"16 Day 1388"

Title: New ideas for big detectors in high energy physics

Abstract: Three colliders beyond the LHC are being studied, two electron colliders and one muon collider. We are designing a new detector for these colliders based on dual-readout calorimetry by Wigmans, a nearly massless tracking system by Grancagnolo, and an iron-free flux return by Mikhailichenko. I will describe this detector and the physics it can do.

Time: 2:00 PM

Click Here

LHC ends 2009 run on a high note

2009-12-30T20:48:00.002+03:30

Yesterday evening at 18:03, the LHC ended its first full period of operation in style. Collisions at 2.36 TeV recorded since last weekend have set a new world record and brought to a close a successful first run. The LHC has now been put into standby mode, and will restart in February 2010 following a short technical stop to prepare for higher energy collisions and the start of the main research programme.

A technical stop is needed to prepare the LHC for higher energy running in 2010. Before the 2009 running period began, all the necessary preparations to run up to a collision energy of 2.36 TeV had been carried out. To run at higher energy requires higher electrical currents in the LHC magnet circuits. This places more exacting demands on the new machine protection systems, which need to be readied for the task. Commissioning work for higher energies will be carried out in January, along with necessary adaptations to the hardware and software of the protection systems that have come to light during the 2009 run.

The success of the 2009 run is down to the skill and dedication of every one of you. Congratulations and thanks to you all.

17 December 2009

Basic Noncommutative Geometry

2009-12-30T20:45:00.001+03:30

A book by Masoud Khalkhali an Adjunct Professor of IPM

click here

Announcement Ph.D. Admission

2009-12-30T20:44:00.000+03:30

Announcement

Ph.D. Admission for 2010, 2011

In particle physics and computational physics

Atom smasher preparing 2010 new science restart

2009-12-18T22:39:00.000+03:30

By ALEXANDER G. HIGGINS (AP)

GENEVA — The world's largest atom smasher, which exceeded expectations after its comeback from heavy damage, will be ready to begin a groundbreaking research program in February, the operator said Friday.

The European Organization for Nuclear Research, or CERN, has shut down the machine for the planned year-end break. In January, there will be preparation to increase the energy used to smash protons into each other far above previous levels in hopes of revealing secrets of matter and the universe.

The new collisions are expected to shatter the subatomic particles into still smaller fragments and forces than previously achieved on any collider, including the previous record-holder — the Tevatron at Fermilab outside Chicago.

The new $10 billion machine, which has made a nearly flawless comeback after being heavily damaged during a startup failure a year ago, was built to examine suspected phenomena such as dark matter, antimatter and ultimately the creation of the universe billions of years ago, which many theorize occurred as an explosion known as the Big Bang.

Repairs and refinements costing $40 million are being made to the Large Hadron Collider in a 17-mile (27-kilometer) circular tunnel 300 feet (100 meters) under the Swiss-French border at Geneva.

"So far, it is all systems go for the LHC," CERN Director-General Rolf Heuer said.

All of the collider's systems have been tested and more than 1 million proton collisions have provided ample data to the six "experiments" in vast underground rooms so that they can calibrate their huge detectors to work accurately when the research program starts.

"We could not have asked for a better way to bring 2009 to a close," Heuer said.

Last weekend, two beams of circulating particles traveling in opposite directions at 1.18 trillion electron volts, or TeV, produced around 50,000 collisions. The record-breaking energy reached was about 20 percent higher than the previous record set at Fermilab.

After the shutdown and further tests and improvements, CERN will ramp up the energy pushing the beams of protons still higher, to 3 1/2 times the highest levels reached in Chicago. The showers of particles created at the level are expected to reveal still more about the makeup of matter.

The long-term goal, after more modifications, will be to run the proton beams at 7 TeV in each direction.

The particle beams travel at nearly the speed of light, circling the tunnel in pipes 11,000 times a second until powerful, superconducting magnets force the beams to collide to see what will occur.

With the vast amount of data coming off the collisions, CERN has organized a grid of computers at research facilities around the world to analyze what is seen, and the system has been working smoothly, said Torsten Akesson, president of the CERN Council, made up of the 20 European nations that run the organization.

CERN said the operation this year had been carefully prepared in a step-by-step approach to make sure it was safe to go to 1.18 TeV.

Running at higher energy will require higher electrical currents — and further preparation of the protection systems for the collider and its huge superconducting magnets, operating at near absolute zero — colder than outer space — for maximum efficiency.

"Commissioning work for higher energies will be carried out in January, along with necessary adaptations to the hardware and software of the protection systems that have come to light during the 2009 run," CERN said.

Attention to the smallest detail can prove crucial. The LHC circulated its first beams Sept. 10, 2008, with great fanfare. But the machine was sidetracked nine days later when a badly soldered electrical splice overheated and set off a chain of damage to the magnets and other parts of the collider.

Physicists have used smaller, room-temperature colliders for decades to study the atom. They once thought protons and neutrons were the smallest components of the atom's nucleus, but the colliders showed that they are made of quarks and gluons and that there are other forces and particles.

More than 8,000 physicists from labs around the world also have work planned for the Large Hadron Collider. The organization is run by its 20 European member nations, with support from other countries, including observers from Japan, India, Russia and the U.S., which have made big contributions.

What a machine!

2009-12-18T22:25:00.001+03:30

After becoming the world’s highest energy particle accelerator, the LHC is now making progress in commissioning stable beams and providing more collisions at the four points for several hours at a time. For the first time, beams have circulated with more than one bunch of protons, thus increasing the intensity.

Nothing is really ordinary when one operates a prototype: ups and downs are possible, adjustments are certainly necessary and a reasonable amount of time is needed to understand the system’s behaviour. The LHC is no exception. With all its achievements since it was switched on a few weeks ago, it has made the headlines in the world’s press several times. The first beams circulated smoothly, the first low-energy collisions happened very quickly, and the first ramp up to record energy was exceptionally good.

Since then the focus has been on increasing the number of protons in the circulating beams. In the first tests, the operators used a ‘pilot’ beam, containing only one bunch of protons, but on the evening of Friday, 4 December, a beam circulated with more than one proton bunch for the first time. Then, in the early hours of Sunday morning, operators succeeded in circulating four bunches in both directions around the LHC and announced stable beams.

During the following days, work focussed on making sure that each step towards higher intensities can be safely handled and that stable conditions can be guaranteed during collisions first at 450 GeV and then at 1.18 TeV per beam. On the evening of Tuesday, 8 December, two bunches per beam circulated for the first time at 1.18 TeV for a short period and ATLAS recorded its first collisions at the record energy of 2.36 TeV (centre of mass).

Over the same period, cryo-experts have intervened a few times to correct some parameters, vacuum experts have quickly repaired some imperfections in the pre-injector chain and operators have injected and dumped the beams to test the behaviour of the various components of the machine and to measure its performance – which is proving to be excellent.

With four bunches per beam and more protons per bunch, the LHC is providing more and more collisions and all six experiments are recording as much data as possible. During the stable beam periods, they can gather a great deal of useful information about their sub-detectors as well as about the whole chain from collisions to data distribution and analysis. On 28 November, the ALICE collaboration submitted its first paper based on the reconstruction and analysis of the 284 collision events at 450 GeV per beam. The results of the ALICE study are consistent with measurements performed by previous experiments, in particular with those at the SPS when it worked as a proton-antiproton collider with the same beam energy as the LHC in this first phase of commissioning.

Over the final few days before the LHC turns off on 16 December, the operators will continue to increase the beam intensity, delivering further good quantities of collision data to the experiments before Christmas.

When the LHC starts up again in 2010, the operators will aim at gently increasing the intensity and energy of the beams until the planned 3.5 TeV for each beam is reached, marking the beginning of the physics programme.

source: Cern articles

LHC sets new world record

2009-12-01T18:53:00.000+03:30

30 November 2009

Geneva, 30 November 2009. CERN’s Large Hadron Collider has today become the world’s highest energy particle accelerator,having accelerated its twin beams of protons to an energy of 1.18 TeV in the early hours of the morning. This exceeds the previous world record of 0.98 TeV, which had been held by the US Fermi National Accelerator Laboratory’s Tevatron collider since 2001.

It marks another important milestone on the road to first physics at the LHC in 2010.

“We are still coming to terms with just how smoothly the LHC commissioning is going,” said CERN Director General Rolf Heuer.

"It is fantastic. However, we are continuing to take it step by step, and there is still a lot to do before we start physics in 2010. I’m keeping my champagne on ice until then.”

These developments come just 10 days after the LHC restart, demonstrating the excellent performance of the machine. First beams were injected into the LHC on Friday 20 November. Over the following days, the machine’s operators circulated beams around the ring alternately in one direction and then the other at the injection energy of 450 GeV, gradually increasing the beam lifetime to around 10 hours. On Monday 23 November, two beams circulated together for the

first time, and the four big LHC detectors recorded their first collision data.

Last night’s achievement brings further confirmation that the LHC is progressing smoothly towards the objective of first physics early in 2010.The world record energy was first broken yesterday evening, when beam 1 was accelerated from 450 GeV, reaching 1050 GeV (1.05 TeV) at 21:28, Sunday 29 November. Three hours later both LHC beams were successfully accelerated to 1.18 TeV, at 00:44, 30 November.

"I was here 20 years ago when we switched on CERN’s last major particle accelerator, LEP,” said Research and Technology Director Steve Myers. “I thought that was a great machine to operate,

but this is something else. What took us days or weeks with LEP, we’re doing in hours with the LHC. So far, it all augurs well for a great research programme.”

Next on the schedule is a concentrated commissioning phase aimed at increasing the beam intensity before delivering good quantities of collision data to the experiments before Christmas. So far, all the LHC commissioning work has been carried out with a low intensity pilot beam. Higher intensity is needed to provide meaningful proton-proton collision rates. The current commissioning phase aims to make sure that these higher intensities can be safely handled and that stable conditions can be guaranteed for the experiments during collisions.

This phase is estimated to take around a week, after which the LHC will be colliding beams for calibration purposes until the end of the year.

First physics at the LHC is scheduled for the first quarter of 2010, at a collision energy of 7 TeV (3.5 TeV per beam).

Image gallery

Cern Positions

2009-12-01T18:39:00.000+03:30

Cern Students and positions

جلسه‌ي اول هندسه و فيزيك

2009-11-11T17:36:00.000+03:30

مباني رياضياتي هندسه

«توپولوژي»

خلاصه: در اين جلسه تعاريف لازم را براي جلسات بعدي معرفي كرده و برنامه و هدف از بررسي هندسه در فيزيك را بيان مي‌كنيم. توپولوژي موضعي- عام، نگاشت، جبرگروه، عملگرهاي پايه در هندسه، تنسورها. تعاريف بسيار پايه‌اي بوده و تمام دانشجويان در همه‌ي سطوح مي‌توانند استفاده نمايند. جلسات بعدي مطابق ليست متن انگليسي كه در پستهاي قبلي آمده برگزار مي‌شود.

زمان جلسه متعاقباً اعلام مي‌شود. اين جلسه هفته ي آينده برگزار مي‌شود.

هندسه و فيزيك

2009-10-28T20:19:00.000+03:30

سري سخنراني هاي فيزيك و هندسه

فرهاد ذكاوت

در اين سري فشرده به دليل محدوديت زماني به موضوعات و اصول هندسه و كاربردهاي هر موضوع در فيزيك مي‌پردازيم. در سخنراني هاي تخصصي نسبيت عام و فيزيك ذرات به كاربردها و ضرورتهاي هندسه و گرايشهاي مختلف در اين حوزه مي‌پردازيم. در صورت تمام نشدن اين سري سخنراني در ترم آتي دانشگاهي،‌ادامه‌ي سخنراني‌ها در ترم آينده قبل از سال جديد برگزار مي‌شود. به دليل فقدان اين بخش در واحدهاي فيزيك دانشجويان ارشد و كاشناسي مي‌توانند از اين سخنراني‌ها استفاده كنند.

در صورت امكان از فروردين تا اواخر ارديبهشت مباحث پيشرفته و عام در هر دو سطح برگزار مي‌شود.

introduction to geometry - physics relations (Azad university - Central Tehran Branch)

2009-10-28T20:08:00.000+03:30

As soon as i will anounce there will be an introductory lecture series about geometry and physics relations. subjects are inculded:

1. Basic mathematics

2. Quarks & Leptons

3. Differentiable Manifolds & Tensors

4. Lie derivatives & Lie Groups

5. Differential Forms

6. Applications in Physics* (It may be present during each lecture for seeing applications in there)

7. Connections for Riemannian manifolds & gauge theories

8. Curvature

9. Einstein's Equation

10. Cosmology

11. Particle Physics & Cosmology

-------------------------------------------------------------------

Deffence room: faculty of Science

Time: will anounce soon

Lecturer: Farhad Zekavat

presence is free for everyone who is interested to be familiar with the subject.

all undergraduates and graduates can be present.

The Nobel Prize in Physics 2009

2009-10-08T15:28:00.000+03:30

http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2009/index.html

School and Conference on Exotic Nuclei and Nuclear/Particle Astrophysics (III)

2009-09-30T15:49:00.002+03:30

21 June - 3 July (3=Sat)

School and Conference on Exotic Nuclei and Nuclear/Particle Astrophysics (III). From Nuclei to Stars (Sinaia - Romania)
Organizer(s): Directors: A. Smirnov, S. Stoica, L. Trache
E-mail: smr2180@ictp.it

فراتر از هیگز

2009-09-11T20:42:00.000+04:30

ادوين كارتليچ

ممکن است برخورد دهنده‌ی بزرگ هادرون هیگز بوزون را کشف نکند. به نظر ادوین کارتلیچ (Edwin Cartlidge) این ممکن است چندان هم بد نباشد.

طی دو سه سال آینده فیزیکدان‌هایی که کارشان طراحی و ساخت برخورد دهنده‌ی بزرگ هادرونی (LHC) در سرن (CERN) بوده منتظرند نتیجه‌ی کارشان را ببینند. آنها معتقدند که برخوردهای پروتون – پروتون بسیار پُرانرژی این ماشین غول‌پیکر TeV 14 (1012×14 الکترون ولت) می‌تواند بوزون هیگز تولید نماید؛ (ذره‌ای که تاکنون دیده نشده و تصور می‌رود که پروژه‌‌ی ذرات جرم‌دار با کشف این ذره تکمیل شود.) با کشف ذره‌ی هیگز دستاورد مدل استاندارد ذرات کامل می‌شود. مدل استاندارد، قالب‌بندی نظری است که ذرات بنیادی مادی و اندرکنش‌های بین آنها را توصیف می‌کند.

چنین تصوری از ذرات هیگز بخصوص بوسیله‌ی رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته و آن‌را یکی از نتایج پروژه‌ی LHC می‌دانند؛ در حالی که بسیاری از فیزیکدان‌ها اینگونه فکر نمی‌کنند. پیدا شدن این ذره اثبات توان به تحقق رساندن پیش‌بيني‌های مُدل استاندارد بوده و تائیدی است بر هزینه‌ی €6.3 bn این مباحثه دارند چیزهایی بسیار جذاب‌تر است! اکثر ذرات پیش‌بینی نشده و غیرمنتظره‌های دنیای ذرات همین ذرات هستند که فراتر از مُدل استاندارد رفته و ضرورت بودن یا نبودن ذره‌ی هیگز را انتظاری عادی می‌دانند.

اندرو کوهن (Andrew Cohen) (فیزیکدان ذرات دانشگاه بوستون) می‌گوید: «ندیدن ذره‌ی هیگز فاجعه نیست!» در واقع برایمان جالب است حتی چیزی جالب‌تر را ببینیم، که قبلا ندیده بودیم. بیشتر فیزیکدانان حدس می‌زنند احتمالاً LHC ذره‌ی هیگز را کشف می‌کند ولی بسیاری هم هستند که از کشف شدنش خوشحال می‌شوند.

شکست تقارن

در مدل استاندارد ذره‌ی هیگز توضیح می‌دهد که چگونه 2 نیرو از 4 نیروی طبیعت در انرژی‌های پایین به هم می‌پیوندند و یک ریشه دارند. الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف؛ نظریه می‌گوید در ابتدای عالم نیروهای الکترومعناطیسی و ضعیف تقارن زیبایی با هم داشتند ولی دلیل آنها این بود که ذرات حامل این نیروها و ذرات مادی بدون جرم. هیگز باید تقارن الکتروضعیف را می‌شکست و به ذراتی با جرم‌های متفاوت تبدیل شد.

ولی تا زمانی‌که هیگز بهترین گزینه برای نظریه‌پردازان در علت شکست تقارن الکتروضعیف است، دلیلی ندارد که دنبال دلیل دیگری نگردیم! فیزیکدان‌هایی که در LHC کار می‌کنند فقط دنبال هیگز نیستند، بلکه هدف آنها کشف دلایل دیگری نیز برای شکست تقارن هست.

مشکلی که درباره‌ی هیگز وجود دارد، حضور آن در مدل استاندارد است که متاسفانه به جملاتی با مقادیر نامتناهی می‌رسد. در فیزیک ذرات به این مشکل «مسأله‌ی هایرارشی (Hierarchy)» می‌گوییم.

دانشمندان با نظریه‌های متعددی در تلاش برای فائق آمدن بر این مسأله هستند و نکته اینجاست که همگی یک یا چند هیگز بوزون در خود دارند. اَبَرتقارن یکی از معروف‌ترین این نظریه‌هاست و بر آن است که هر ذره در مدل استاندارد با یک ذره‌ی جدید و با «اسپین آماری» متضاد کامل می‌شود.

و نظریه‌ی دیگری که اخیراً مورد توجه قرار گرفته ابعاد بالاتر فضايي که می‌گوید در مقیاس‌های بسیار کوچک وجود دارد ولی نظریه‌هایی هم هستند که هیگز را در خود ندارند بلکه شامل "technicolour" هستند که وجود یک نیروی جدید را که جرم را با کنش روی ذراتی بنام "technoquark" پیش‌بینی می‌گوید.

شلدون گلاشو که جایزه‌ی نوبل را با عبدالسلام و استیون واینبرگ به سال 1979 سهیم بود (برای اتحاد الکترومغناطیس و نیروی ضعیف)، می‌گویدکه خوب است فیزیکدان‌ها سال‌ها روی نظریه‌ی درست کار کنند و امیدوار است و باور دارد که LHC ذرات "كاملاً گيج كننده" (Utter confusing) تولید خواهد کرد که آرایه‌ای جدید از ذرات در کنار هیگز قرار خواهند گرفت.

«من و همکارانم معتقدیم که چند زیبایی که با آن برخورد می‌کنیم غیرقابل انتظار بوده و مدت زمانی برای up and down طول می‌کشد چون در انرژی‌هایی بسیار بالاتر از آنچه امروزه دست یافته‌ایم، کار خواهیم کرد.»

اَبَرتقارن برای نظریه‌پردازان دو نكته‌ي مهم و کلیدی جدای از توان حل مسأله Hierarchy دارد. علت اینکه ذرات اَبَرتقارن را می‌توانیم برای «ماده تاریک» مرموز هم به حساب آوریم که فعلاً بر آن هستیم که بیشتر جرم عالم را در خود دارد. دو اینکه نظریه پیش‌بینی می‌کند نیروهای الکترومغناطیس، هسته‌ای قوی و ضعیف در انرژی‌های بالا قدرت (بُرد) یکسانی دارند.

با این جال اَبَرتقارن پایه‌ی «نظریه‌ی وحدت بزرگ» (GUT) را که یکی از اهداف غایی فیزیکدان‌هاست، شکل می‌دهد.

سرپرست ارشد سرن، «لوچیانو مایانی» (Luciano Maiani)، در دانشگاه رُم، پیدا شدن هیگز در LHC را احتمالی ضعیف می‌داند و شرط می‌بندد که ذرات اَبَرتقارن هم در شتاب‌دهنده‌ی جدید کشف خواهند شد. وی خاطر نشان می‌کند که نظریه‌ها برای توجیه وجود در الکتروضعیف نیازی به هیگز بوزون‌ها ندارند و در حقیقت بیشتر مُهر تائیدی بر مدل استاندارد هستند.

ولی همانطور که کوهن خاطر نشان می‌کند، پذیرفته شده كه اَبَر تقارن دلیل بر درست بودن آن نیست. «تائید اَبَرتقارن بسیار جالب خواهد بود، ولی اگر LHC نشان داد که نظریه‌ای باید تدوین می‌شده که تا کنون نشده چقدر هیجان‌انگیز خواهد بود!»

سناریوی کابوس

یک شانس یا احتمال هم وجود دارد که LHC اصلاً هیچ چیز جدیدي حتی هیگز را هم کشف نکند. اینجاست که فیزیک ذرات دچار چالش شده و مدل استاندارد به بن‌بست رسیده و عملاً از رده خارج می‌شود؛ بالاخص دیگر پروژه‌ی عظیم فیزیک ذرات یعنی برخورد دهنده‌ی چند میلیارد دلاری خطی! این ماشین 30 – 40 کیلومتری طوری طراحی شده که الکترون‌ها و پوزیترون‌ها که در تحقیقات با جزئیات بسیار خوبی آن‌ها را می‌شناسیم و امید به دیدنشان در LHC هم داریم با هم برخورد کنند.

این سناریوی کشف هیچ چیز برای بیشتر فیزیکدان‌ها یک کابوس است چرا که سرنخ‌هایی پیدا می‌شود که مدل استاندارد از رده خارج شود. ولی LHC غیر از فیزیک ذرات و تمام بودن و نبودن‌هایش می‌تواند مکانیک کوانتومی قطعاً کمک‌های بسیاری خواهد کرد. در پایان قرن 19 بیشتر فیزیکدان‌ها فکر می‌کردند نیاز به نظریه‌ی پیچیده‌تر کلاسیک دارند. ممکن است همین اتفاق الان هم بیفتد. شاید بگویید بدون هیچ‌گونه قاعده‌ی فیزیکی در LHC بخصوص هیگز، حتماً در فیزیک اتفاقات جدید و حتی انقلابی رخ خواهد داد.

مایانی معتقد است که LHC حداقل به ما نشان خواهد داد که در یک امتحان هیچ نداریم (نقض مدل‌های کنونی) و نیرویی دوباره در فیزیک ذرات خواهيم دید که به دنبال یافته‌های جدیدی باشد. و نشان می‌دهد در حیطه‌ی تجربی کجای کار هستیم.

«ممکن است در فیزیک بنیادی، اعم از اخترفیزیک و کیهانشناسی با عدم اطمینان از وجود هیگز بوزون یا حداقل حيطه‌ي TeV بفهمیم که هیچ پیشرفتی نداشته‌ایم.» هیچ راهی نبوده و نیست تا مسأله را درست بررسی کنیم ».

منبع: فيزيكس ورلد،2006،فوريه

هيگز

ICTP Latin American String School (Sao Paulo - Brazil)

2009-09-07T20:38:00.000+04:30

29 November - 17 December

Organizer(s): Directors: N. Berkovits, V. Rivells, K.S. Narain, S. Randjbar-Daemi

E-mail: smr2185@ictp.it

click here

Advanced Regional Workshop on High Performance and Grid Computing

2009-09-07T20:35:00.000+04:30

1 February - 31 May

Advanced Regional Workshop on High Performance and Grid Computing: Towards Enabling e-Science in the Region (two weeks in February, May or April) (Tehran - Islamic Republic of Iran)

Organizer(s): Directors: Reza Asgari, Stefano Cozzini, Shahin Rouhani, Antun Balaz

E-mail: smr2174@ictp.it

click here

Spring School on Superstring Theory and Related Topics

2009-09-07T20:31:00.000+04:30

22 March - 30 March

Organizer(s): Directors: E. Gava, K.S. Narain, S. Randjbar-Daemi, J. de Boer, S. Kachru

E-mail: smr2134@ictp.it

Click here

Gribov-80, Workshop on Quantum Chromodynamics and Beyond

2009-09-07T20:27:00.000+04:30

Start Time:

26 May 2010

Ends On:

28 May 2010

Location:

Trieste - Italy

Venue:

LB (Euler Lecture Hall)

Organizer(s):

Directors: L. Bertocchi, D. Treleani, Y. Dokshitzer, P. Levai, J. Nyiri

Click here

"AdS/CFT correspondence" and "Black hole"

2009-09-07T20:18:00.000+04:30

"AdS/CFT correspondence" and "Black hole"

Courses given by: Dr. M. Alishahiha and

Dr. M. M. Sheikh-Jabbari.

Click Here

LHC hpes for collisions in christmas

2009-09-07T20:15:00.000+04:30

براي گرفتن مقاله‌ي انگليسي اينجا را كليك كنيد. ترجمه‌ي مقاله بزودي در اين وبلاگ قرار مي‌گيرد.

جلسه‌ي ذرات بنيادي

2009-09-07T15:54:00.001+04:30

دوستان گرامي در گروه فيزيك ذرات بنيادي لطفاً جهت هماهنگي جلسه‌ي دانشجويي و بحث در مورد واحدها و پايان‌نامه‌ها همكاري نمايند.
تاريخ پيشنهادي را دوشنبه‌ي هفته‌ي آينده در دانشگاه انجمن فيزيك قرار مي‌دهيم. ساعت و يا روز براساس حضور اساتيد و مدير گروه مي توانيم جلسه را به تاريخ و ساعت معيني انتقال دهيم. لطفاً نظر خودتان در بخش توضيح پايين همين بلاگ اعلام نماييد.
با تشكر
ذكاوت

Richard Philips Feynman's books

2009-09-06T20:55:00.001+04:30

Feynman, Richard P. (1970), The Feynman Lectures on Physics: The Definitive and Extended Edition, 3 volumes (2nd ed.), Addison Wesley (published 2005, originally published as separate volumes in 1964 and 1966), ISBN 0-8053-9045-6 . Includes Feynman’s Tips on Physics (with Michael Gottlieb and Ralph Leighton), which includes four previously unreleased lectures on problem solving, exercises by Robert Leighton and Rochus Vogt, and a historical essay by Matthew Sands.

Feynman, Richard P. (1961), Theory of Fundamental Processes, Addison Wesley, ISBN 0-8053-2507-7 .

Feynman, Richard P. (1962), Quantum Electrodynamics, Addison Wesley, ISBN 978-0805325010 .

Feynman, Richard P.; Hibbs, Albert (1965), Quantum Mechanics and Path Integrals, McGraw Hill, ISBN 0-07-020650-3 .

Feynman, Richard P. (1967), The Character of Physical Law: The 1964 Messenger Lectures, MIT Press, ISBN 0-262-56003-8 .

Feynman, Richard P. (1981), Statistical Mechanics: A Set of Lectures, Addison Wesley, ISBN 0-8053-2509-3 .

Feynman, Richard P. (1985b), QED: The Strange Theory of Light and Matter, Princeton University Press, ISBN 0691024170 .

Feynman, Richard P. (1987), Elementary Particles and the Laws of Physics: The 1986 Dirac Memorial Lectures, Cambridge University Press, ISBN 0-521-34000-4 .

Feynman, Richard P. (1995), Brian Hatfield, ed., Lectures on Gravitation, Addison Wesley Longman, ISBN 0-201-62734-5 .

Feynman, Richard P. (1997), Feynman's Lost Lecture: The Motion of Planets Around the Sun (Vintage Press ed.), London: Vintage, ISBN 0099736217 .

Feynman, Richard P. (2000), Tony Hey and Robin W. Allen, ed., Feynman Lectures on Computation, Perseus Books Group, ISBN 0738202967

Arxive.org/hepg

2009-09-04T21:13:00.000+04:30

http://arxiv.org/list/hep-th/recent

http://arxiv.org/archive/hep-ph

http://arxiv.org/archive/hep-lat

http://arxiv.org/archive/hep-ex

http://arxiv.org/archive/gr-qc

http://arxiv.org/archive/math-ph

اين لينكها از سايت معروف دانشگاه كورنل است كه مي‌توانيد به مقالات روزي كه البته بسياري از آنها هنوز توسط ويراستاران ژورنالها تأييد نشده‌اند دست پيدا كنيد. اين به شما كمك مي‌كند تا از پژوهشهاي روز البته فقط بخش كوچكي از آن خبر داشته باشيدو در اين سايت برخي از مقالات قبل از چاپ گذاشته مي‌شوند. و برخي چاپ شده.

ريچارد فاينمن

2009-09-01T02:16:00.000+04:30

http://en.wikipedia.org/wiki/Richard_Feynman

در اين مجال كوتاه به چند اثر ريچارد فاينمن مي‌پردازيم كه به زبان فارسي در آمده است. در لينك بالا مي‌توانيد لينكها و زندگي‌نامه‌ي فاينمن را مطالعه كنيد.

1. ماجراجويي‌هاي فيزيكدان قرن 20 كه قبلاً هم معرفي كرديم. ترجمه‌اي بسيار خوب از كتاب حتماً شوخي ميكنيد آقاي فاينمن! بخشي از خاطرات فاينمن از زبان رالف ليگتون كه صرفا با دوستي با وي كمي شهرت بين اهل كتاب و نه فيزيكي‌ها پيدا كرد.

2. شش قطعه‌ي ساده در فيزيك، ترجمه‌ي محمد رضا بهاري. و باز هم ترجمه‌اي مطلوب از كتابي با همين نام.
3. QED نظريه‌ي عجيب نور و ماده. كه انجمن فيزيك ايران و يك ترجمه نيز دانشگاه شريف از آن داشته است.
يك كتاب ديگر كه البته فقط يكي از 150 سخنراني وي بوده نيز چاپ شده است.

لينكهاي مفيد

2009-08-24T22:29:00.003+04:30

http://www.symmetrymagazine.org/

http://www.ipm.ir/

http://www.psi.ir/

http://hands-on-cern.physto.se/hoc_v21en/index.html

http://cerncourier.com/

http://www.particlephysics.ac.uk/
http://www.fnal.gov/

http://www.particleadventure.org/

http://en.wikipedia.org/wiki/Particle_physics

http://pdg.lbl.gov/

http://www.hep.man.ac.uk/

http://www.slac.stanford.edu/library/pdg/

http://www.cern.ch/

http://www.iop.org/EJ/journal/JPhysG

http://www.theory.caltech.edu/

برنامه‌ي ترم مهر 1388

2009-08-24T21:27:00.004+04:30

قابل توجه دانشجويان ذرات بنيادي و نجوم دانشكده‌ي علوم پايه‌ي تهران مركز

برنامه‌ي گروه ذرات بنيادي در ترم مهر 1388 به قرار زير است:

كد: 1739875 ذرات بنيادي پيشرفته‌ي 1، دكتر مهربان، 1شنبه‌ها ساعت 13:00 الي 15:25 (روز امتحان 1/11/88)

كد: 1760017 موضوعات ويژه، دكتر مهربان، 1 شنبه‌ها، ساعت 9:55الي 12:20 (8/11/88)

كد: 1739888 سمينار.

قابل توجه است كه بالاخره نامه‌نگاري و فشار بچه‌هاي گروه ذرات بنيادي در مرحله‌ي اول نتيجه داده و موضوعات ويژه كه هنوز مشخص نيست گروه لي و جبر است يا نظريه‌ي ميدان‌هاي كوانتمي1 ارائه شده است.

بقيه‌ي دروس ويژه‌ي دانشجويان ترم بهمن شامل دروس الكتروديناميك1-آماري پيشرفته 1-كوانتم پيشرفته‌ي 2 مي‌باشد.

كد: 1739879 آماري پيشرفته1، خانم كيمياگر، شنبه‌ها، 7:30 الي 9:55/ خانم كيمياگر، شنبه‌ها، 9:55الي 12:20/ ابراهيم زاده 4شنبه‌ها، 13:00الي15:25/ 5شنبه‌ها، 13:00الي 15:25

برنامه‌ي درسي دوستان نجوم:

گرانش 2: شنبه‌‌ها، محسن زاده،

مكانيك كلاسيك: شنبه‌‌ها، جليليان

سمينار

الكتروديناميك1: دورانيان، چهارشنبه‌ها / رئيس‌علي، چهارشنبه‌ها

لازم به ذكر است ثبت‌نام از تاريخ 17 شهريور شروع و تا 29 شهريور ادامه خواهد داشت.

School On Astroparticle Physics (In German)

2009-08-11T22:20:00.000+04:30

07 Oct 2009 → 15 Oct 2009; Obertrubach-Baernfels, Germany

http://www.astroteilchenschule.physik.uni-erlangen.de/schule2009/

[ID=267542]TCADS-1 — 1st International Workshop on Technology and Components of Accelerator Driven Systems

2009-08-11T22:18:00.000+04:30

15 Mar 2010 → 17 Mar 2010; Karlsruhe, Germany
organizer: Karslruhe Institute of Technology (KIT) Eurotrans
topics: Specific aspects for the ADS accelerators: Continuous mode and operational control; Reliabilities and fail safety; High beam power and low losses; Safety systems. Neutron sources: Current and future intense neutron sources; Spallation and non-spallation targets; Design concepts and required technologies (e.g. coolant, materials, performance, instrumentation, etc); Operational characteristics and related technical issues (e.g. window/windowless, solid/liquid, interface between accelerator and target, etc). Sub-critical systems: Design concepts and performance parameters (e.g. transmutation, energy production, etc); ADS fuel/target design options; Sub-critical reactor physics (e.g. reactivity monitoring, etc); Materials, coolant technology and thermal-hydraulics Unique ADS auxiliary systems (e.g. target replacement, refuelling machine, etc); Related safety issues. Current ADS experiments and test facilities: Low power coupling experiments; Zero power physics simulators.

http://www.nea.fr/html/science/wpfc/tcads/1st/

JUAS 2010 — Joint Universities Accelerator School: Two Courses on Particle Accelerators

2009-08-11T22:17:00.000+04:30

04 Jan 2010 → 12 Mar 2010; Archamps, France
organizer: CEA; CERN; CIEMAT; DESY; ESRF; GSI; IN2P3; PSI; SOLEIL
topics: Accelerator physics: Introduction to accelerators, Revision of relativity and electro-magnetism, Charged particle optics, Transverse beam dynamics, Longitudinal beam dynamics, Linear imperfections and non-linear resonances, Linear accelerators, Space charge and instabilities, Injection and extraction, Cyclotrons, Synchrotron radiation, Summing up in a mini-workshop. Technologies and applications: Introduction to accelerators and components, Radio-frequency engineering, Vacuum systems, Design of accelerator magnets, Superconducting magnets, Superconducting RF cavities, Beam instrumentation, Particle sources, Accelerator controls, Radiation and safety

Title: SUSY & R-parity

2009-08-09T22:42:00.001+04:30

Saereh Najjari, Tafresh University
August 16, 2009 Place: Farmanieh Seminar Room

Abstract: In this talk, I will review the Hierachy problem and how supersymmetry solves this problem. I then review R-parity and phenomenological consequences. Then I discuss R-parity violation.

14:00-15:00

IPM School on Early Universe Cosmology (IEUC09)

2009-08-09T22:38:00.002+04:30

Inflationary cosmology has emerged as the leading candidate for explainingthe recent observational data. The IPM School on Early Universe Cosmology isintended to provide background knowledge for advanced PhD students andresearchers who would like to work in the field and covers various aspectsof inflationary cosmology and related ideas.The topics which will be covered in the School include:
Review of basics of inflation
Models of preheating and reheating
Inflation from string theory
Inflation from particle physics scenarios beyond the Standard Model
Alternative to Inflation
The School is organized in a series of 3-4 lectures on each topic by prominent physicists of the fields.

Click on the Poter

خبرنامه ذرات-3

2009-08-09T22:35:00.002+04:30

http://one.xthost.info/central/khabarname4/zarat4.pdf

اخبار کنفرانسهای بین المللی

2009-08-09T22:23:00.003+04:30

دوباره مانند قبل کنفرانسهای ماه های آخر سال میلادی و سال بعد میلادی را به روز می کنیم. طی روزهای آینده تعدادی دیگر از این کنفرانسها، مدرسه های ذرات و کیهان شناسی و اخترفیزیک ذرات را خواهید دید.

3rd International Workshop on High Energy Physics in the LHC Era

2009-08-09T22:15:00.002+04:30

04 Jan 2010 → 08 Jan 2010; Valparaiso, Chile
abstract: It will include both theoretical and experimental issues. Particular emphasis will be placed on the forthcoming experiments at LHC and the related theory. However, presentations of physics results from other accelerator facilities, such as the Tevatron, RHIC, SLAC, HERA, JLAB, and non-accelerator based experiments are strongly encouraged. Theory talks are expected to cover and go beyond the scope of the physics from these facilities.
topics: high-energy particle and nuclear physics: the Standard Model and beyond; High Energy QCD and Higgs searches, Heavy Ion Collisions; Phenomenology of AdS/CFT; Astroparticles; Cosmic Rays; Instrumentation for HEP experiments

http://www.fis.utfsm.cl/hep2010/

PANDA Collaboration Meeting

2009-08-09T22:15:00.001+04:30

http://www-panda.gsi.de/auto/_home.htm

07 Dec 2009 → 11 Dec 2009; Darmstadt, Germany

BEYOND 2010 — 5th International Conference on Beyond the Standard Models of Particle Physics, Cosmology and Astrophysics

2009-08-09T22:12:00.001+04:30

BEYOND 2010 — 5th International Conference on Beyond the Standard Models of Particle Physics, Cosmology and Astrophysics

01 Feb 2010 → 06 Feb 2010; Cape Town, South Africa
topics: SUSY/SUGRA phenomenology, g-2 status. Search for Higgs and SUSY particles at colliders and underground laboratories. Search for proton decay, magnetic monopoles and antimatter. Status and explanations of the PAMELA/ATIC anomaly. Phenomenology of superstrings and Planck scale physics. Inflationary and quantum cosmology. Leptogenesis and baryogenesis. Baryonic matter at high and low densities and temperatures, Quark-gluon and chiral restoration phase transitions. Phase transitions in neutron stars. Cosmological parameters from nucleosynthesis, CMB, Lya forest, large-scale structure and distant supernovae Ia. Dark energy, baryonic and dark matter in galaxies, clusters of galaxies, filaments and voids. Variability of the fundamental constants in observations and theory. Neutrino masses and mixing parameters from solar, atmospheric, supernova, reactor and accelerator neutrinos. Neutrino data expected from a future supernova at 10 kpc distance. Status of double ß-decay. Relic neutrinos from ancient supernovae and big bang. Seesaw mechanism and the ?MSM. Search for sterile neutrino decays in the X-ray background and galaxies, and in hadronic decay modes at accelerators. Sterile neutrinos and pulsar kicks. The mystery of the earliest quasars and the formation of supermassive black holes from baryonic and dark matter. Helioseismology and dark matter in the sun. Supernovae Ic, coalescing neutron stars/black holes and gamma-ray bursts. High-energy cosmic rays and GZK effect. Synthesis of heavy and superheavy elements in supernovae and in the laboratory. Fundamental symmetries and their violations CP, T and CPT violations predicted and observed in the lepton and quark sectors. Lorentz invariance and equivalence principle. Tests of General Relativity: binary pulsars/black holes and gravitational waves.

http://www.phy.uct.ac.za/beyond2010/

school & conference on Exotic Nuclei...

2009-08-09T22:09:00.000+04:30

21 June - 3 July (3=Sat)School and Conference on Exotic Nuclei and Nuclear/Particle Astrophysics (III). From Nuclei to Stars (Sinaia - Romania)Organizer(s): Directors: A. Smirnov, S. Stoica, L. Trache

کلیک کنید

ICTP 2010 summer school on Cosmology

2009-08-09T22:07:00.001+04:30

19 July - 30 July Summer School in CosmologyOrganizer(s): Directors: P.Creminelli, M. Viel, U. Seljak

ICTP 2010 workshop on Quarks & Leptons

2009-08-09T22:05:00.000+04:30

26 May - 28 May International Workshop: Gribov 80, Memorial Workshop on Quarks, Hadrons and Strong InteractionsOrganizer(s): Directors: L. Bertocchi ,D. Treleani, Y. Dokshitzer, P. Levai, J. Nyiri

It is not arregnged. I will add complemetary comments

وضعیت نامشخص گروه ذرات بنیادی تهران مرکز

2009-08-09T21:58:00.002+04:30

مسأله خیلی ساده است. گروه فیزیک با وجودیکه از دو سال پیش ذرات بنیادی گرفته هنوز نمی دونه و نمی خواد بدونه که اصلاً در این گرایش چه دروسی باید تدری بشه. مکانیک کلاسیک جای ذرات پیشرفته و موضوعات ویژه ی نامعلوم جای میدان های کوانتمی. و پیگریها و اعتراضهای بچه های گروه ذرات که فایده نداشت. ما استاد نداریم. یک نفر دکتر مهربان دروس پایه رو درس میدن و ذرات مقدماتی و پیشرفته که ادامه ی مقدماتیه.

سخنرانی های ریچارد فاینمن در کورنل

2009-07-31T18:57:00.002+04:30

http://research.microsoft.com/apps/tools/tuva/
مایکروسافت در ایک اقدام جالب نرم افزاری بصری رو تهیه کرده با امکانات ویژه که شما می توانید 7 سخنرانی فاینمن در دانشگاه کورنل را مشاهده کنید. زیر نویس انگلیسی شامل این کار میشود. نوت برداری و نامهای مشهور که در طول سخنرانی آورده می شود، لینکی همزمان به صورت بصری برای کسانی که با آن نام آشنا نیستند می اید و بیننده می تواند روی آن کلیک کرده و اطلاعات اضافه را دریافت کند.

كتابچه‌ي داده‌هاي ذرات بنيادي

2009-06-04T18:27:00.001+04:30

كتاب راهنماي داده‌هاي ذرات بنيادي در واقع تلاش بسيار جالبي‌است از محققين و اهل قلم در دنياي ذرات كه داده‌هاي جديد تجربي و نظري را به‌روز مي‌كنند و در حيطه‌هاي مختلف ثابت‌ها و جداول ذرات بنيادي از كيهان‌شناسي و اخترفيزيك گرفته تا نظريه‌ي هيگز بوزون، ريسمان و غيره در اختيار علاقه مندان قرار مي‌دهند. آخرين ويرايش اين كتابچه 2008 بوده كه مي‌توانيد آن را از سايت اين گروه با همين نام دانلود كنيد و سپس پرينت بگيريد.
اين كتابچه درواقع در دو نسخه‌ي جيبي و يك نسخه‌ي حجيم 1300 صفحه‌اي آماده شده. البته قطع جيبي آن حدود 300 صفحه است. تمام دانشجويان و محققين در زمينه‌ي فيزيك نظري- ذرات بنيادي و نجوم و اخترفيزيك و گرانش بايد همواره به اين جداول دسترسي داشته باشند. توجه داشته باشيد كه بايد به هنگام كار روي پروژه اعداد جديد را در سايت كه به‌صورت آخرين داده هاي به‌روز شده در يكي از صفحات سايت هست، چك كنيد. پرينت كتابچه‌ براي گذراندن دروس و درس سمينار و غيره بسيار مفيد است. ولي اگر مي خواهيد نسخه‌ي بسيار كاملي داشته باشيد و در زمينه هاي بسيار تخصصي كارمي‌كنيد، نسخه‌ي 1300 صفحه‌اي را حتماً به عنوان مرجع جداول و ارقام مورد نياز داشته باشيد. قبلاً در وبلاگ سايت اين گروه نيز با لينك معرفي شده است.

نسل جديد برخورد دهنده‌ها: كوچك‌تر، ارزان‌تر و ابر قدرتمند‌تر

2009-06-04T18:25:00.002+04:30

اندازه‌ي مواد در ذرات بنيادي: فيزيك‌دانان با ماشين بزرگ‌تر، اتم‌ها را با هم برخورد مي‌كنند، شكسته مي‌شوند و عميق‌ترين اسرار دنياي زيراتمي را نمايان مي‌كنند. ولي فناوري جديدي در راه است تا برخي ذرات بزرگ را در شتابدهنده شتاب مي‌دهند. تيمي از فيزيكدانان آلماني-روسي با استفاده از شبيه‌سازي‌ها روش جديدي را براي شتاب ذرات ارائه كرده‌اند. اين روش شتاب پرتون پلاسمايي نام دارد (Proton-driven plasma-wakefield acceleration-PWFA). اين روش ممكن است روزي شرايطي را كه با شتابدهنده‌هاي بزرگ امروزي فراهم مي‌آورد، براي رسيدن به انرژي هاي بالا به‌وجود آورد.
آلن كالدول از مؤسسه‌ي ماكس پلانك در مونيخ مي گويد:«تاين روش پيشرفت بزرگي خواهد بود و آروزي ارزان تمام شدن و كوچك‌تر شدن اين گونه آزمايشگاه‌ها را بخصوص ارزان‌تر از شتابدهنده‌هاي الكترون برآورده مي‌كند.»

لازم به ذكر است كه هم‌اكنون ايالات متحده و بريتانيا 7 ميليارد دلار براي ساختن يك شتابدهنده‌ي خطي كه ممكن است هيچ‌گاه ساخته نشود سرمايه‌گذاري خواهند كرد. بنابراين فيزيكدانان براي يافتن جواب سؤال‌هاي بنيادي چون ماده و انرژي تاريك، ابعاد بالاتر و ابرتقارن به دنبال راه‌هاي ارزان‌تر و مناسب‌تري هستند. و كالدول مي‌گويد كه روش PWFA روش مناسبي خواهد بود. شتابدهنده‌هاي ذرات بنيادي غول با برخورد دادن ذرات زير اتمي چون پروتون والكترون در انرژي‌هاي بالا كار مي‌كنند. به همين دليل ذرات به انرژي تبديل مي‌شوند و دوباره به ماده تبديل مي‌شوند.
فقط دو راه براي افزايش شتاب ذرات وجود دارد: ميدان الكتريكي بزرگ‌تر يا افزايش فاصله‌اي كه ذرات شتاب داده مي‌شوند. ما مي‌دانيم كه اين روش به دليل برخورد الكترون ها به ديواره و ذوب كردن آن اصلاً مناسب نيست. راه ديگر ساختن شتابدهنده‌هاي بزرگتر است. نمونه‌ي اين شتابدهنده‌ها در تواترون آزمايشگاه فرمي و برخورد دهنده‌ي بزرگ هادروني در سرن هستند. از طرفي الكترون‌ها براي ما مهم هستند چون كار با آن‌ها براي ما دقيق‌تر است. اينجاست كه آزمايشگاه‌هاي PWFA مي توانند به كمك ما بيايند.
توضيح مترجم: از طرف ديگر آزمايش روي الكترون براي ما در فيزيك ذرات بنيادي بسيار مهم است چرا كه بالاخره بايد با قاطعيت بفهميم آيا الكترون جزئي از لپتون‌هاست و آيا قابل تجزيه است يا خير. اين مسأله شايد مهم‌تر از حتي مدل هيگز بوزون باشد.

كار اصلي انفجار بزرگ كامل مي‌شود!؟

2009-06-03T21:37:00.002+04:30

مهندسين كار اصلي تعمير ماشين شكسته شده‌ي انفجار بزرگ را كه بزرگترين ابزار علمي ساخته شده است، تمام كرده‌اند. آخرين 53 آهنرباي LHC به تونل 6 مايلي مرز فرانسه- سوئيس منتقل كردند. دانشمندان مي‌گويند كار LHC پاييز شروع خواهد شد. LHC با سرپرستي بخش تحقيقاتي هسته‌اي سوئيس در سال گذشته سوئيچ خورد. ولي 10 روز بعد در يك خطاي آزمايش از مخزن سرد كننده هليم نشت كرد و بخشي از لوله‌ آسيب ديد. اين هليم سرد آهنرباهاي قدرتمند ماشين را خنك مي‌كند. بنابراين دستگاه از كار افتاد.
LHC براي برخورد دادن ذرات زير اتمي با هم در انرژي‌هاي بالايي كه تاكنون تجربه‌اش را نداشته‌ايم ساخته شد. بنابراين با انرژي 1 ترالكترون ولتي شرايط انفجار بزرگ يعني زماني كه جهان در 13.7 ميليارد سال قبل بود، شبيه سازي خواهد شد. نكته‌ي كليدي در LHC در پيدا كردن ذره‌ي هيگز-بوزون به‌نام معروف «ذره‌ي خدايي» است كه فيزيكدانان نظري براين باور هستند كه وجود جرم را مي‌توانند با آن توصيف كنند.
اگرچه شانس يافتن اين ذره باعث سياه‌چاله‌هاي كوچكي مي‌شود كه برخي چنين خبر سازي كردند كه ممكن است زمين را تركيب همين سياه‌چاله ها ببلعند. آهنرباهاي ابرسرد كننده ذرات ره در تونل شتاب‌داده و حركت آن‌ها را كنترل مي‌كنند.

سخنراني ذرات بنيادي

2009-05-25T20:23:00.001+04:30

beyond standard model
اين عنوان سخنراني ذرات بنيادي است كه علي قاسم‌پور از دانشگاه علوم و تحقيقات هفته‌ي آينده در دانشگاه خواهد داشت. تاريخ و ساعت به اطلاع علاقه‌مندان مي‌رسد.

خبر جديد

2009-05-25T19:51:00.001+04:30

منتظر يك خبر داغ در باره‌ي فيزيك و دانشگاه آزاد و غيره باشيد...شايد اين انتظار بيش از چند ماه طول بكشد.

پروپوسال

2009-05-02T20:33:00.001+04:30

جلسه‌ي توجيهي پروپوسال در اتاق دفاع. يكشنبه 12 تا 13 گروه ذرات و نظري.

اتمام مدرسه‌ي هندسه‌ي ناجابه‌جايي

2009-04-28T21:48:00.003+04:30

امروز سه ‌شنبه 8 ارديبهشت كنفرانس و مدرسه‌ي هندسه‌ي نابه‌جايي به اتمام رسيد. اين دوره‌ي 10 روزه و فشرده، شامل مباحث جبري روز در حيطه‌ي بسيار فعال جبرناجابه‌جايي بود.

در اين مدرسه، سخنرانان مقاله‌هاي آشنايي با جبر، طرح‌هاي پايان‌نامه، پيشرفتهاي روز، و تاريخچه‌ي اين حيطه‌ي جبر را مورد بررسي قرار دادند. همان‌طور كه مي‌دانيم، فيزيك نظري و ذرات بنيادي و ريسمان‌ بسيار از اين حيطه و بخصوص توپولوژي استفاده مي‌كنند. در بين سخنراني‌هاي رياضيات محض، جبر فون نويمن در كوانتم، نظريه‌ي ميدان‌هاي كوانتمي، ميدان‌هاي كوانتمي همديس و رياضي فيزيك به چشم مي‌خورد.

http://math.ipm.ac.ir/NCG2009/

سايت كنفرانس‌هاي بين المللي-مدرسه هاي تخصصي-دوره‌هاي دانشجويي

2009-04-28T21:36:00.000+04:30

http://www.conference-service.com/conferences/high-energy-physics-and-accelerators.html

cernland

2009-04-23T20:47:00.003+04:30

سايت سرن 20 سالگي خودش را با آماده سازي يك وب سايت زيباي آموزشي جشن گرفت. سايتي با لينك‌هاي كم راحت براي استفاده و بسياري از مطالب و دانلود، ويدئو و موسيقي باترانه‌‌هايي كه فرايندهاي فيزيكي را در شتابدهنده توضيح مي‌دهند!! و البته بازي كه همگي براي يادگيري با تمامي ابزار در وب، و البته واقعاً ساده و عاري از هرگونه شلوغي صفحه.
اين وب سايت بخصوص براي كودكان و نوجوانان و شايد بزرگ‌ترها مناسب باشد! مقياس‌هاي معروف ده‌تايي دنياي ماكروسكوپي تا ميكروسكپي يكي‌ديگر از اين لينك‌هاست. درباره‌ي سرن لينكي است شما را با اين تأسيسات بزرگ ذرات بنيادي آشنا مي‌كند. با پسر كوچولوي سايت به سفري در دنياي ذرات خواهيد رفت.

شكست تقارن در نيروي قوي

2009-04-23T20:29:00.001+04:30

ابررايانه‌ها فرصتي را براي محققان فراهم كرده‌اند كه نقض تقارن را در كنش‌هاي قوي (كه عامل نگه‌داري اتم‌هاست) محاسبه كنند.
يك تيم تحقيقاتي بين‌المللي دو نظريه‌اي كه خواص «پايون‌« را توضيح مي‌دهند، با هم سازگار كردند. اين بسيار مهم است زيرا ذره‌ي زيراتمي نقش كليدي در كنش‌هاي قوي دارد- نيروي بنيادي هسته‌ي اتم‌ها را پايدار نگه مي‌دارد. «پايون» يك كوارك و يك پادكوارك دارد. به همين دليل در فهرست بندي جزو دسته‌اي قرار مي‌گيرد كه نوترون و پروتون هم هستند،‌ ولي ويژگي‌هاي متفاوتي دارند.
سنيا آووكي از دانشگاه تسوبا و مركز BNL نيويورك مي‌گويد: «يك معما اين بود كه پايون سبك‌تر از ديگر هادرون‌هاست.» پايون سبك اولين بار توسط «يوچيرو نامبو» توضيح داده شد كه جايزه‌ي نوبل 2008 را به خودش اختصاص داد. او تشخيص داد كه كنش‌هاي قوي معمولا بايد قانوني بنام «تقارن ناهمگون» (chiral symmetry) را درخود دارد ولي در خلأ اين قاعده شكسته مي‌شود.
آووكي چنين شرح مي‌دهد: «كوارك اسپين دارد كه مي‌تواند چپ‌گرد يا راست‌كرد باشد. تقارن‌ ناهمگون به اين معناست كه كوارك‌هاي سمت چپ و راست هرگز با هم تركيب نمي شوند. اگر تقارن ناهمگون هم‌زمان شكسته شود، پايون بدون جرم ظاهر مي‌شود. با اين حال اگر كوارك‌ها جرم داشته باشند، چنين قاعده‌اي درست نيست. »
در واقع پايون‌ها جرم كوچكي دارند كه به‌دليل جرم غير‌صفر كوارك، صرف‌نظر از مقياس انرژي بالاي كنش‌هاي قوي است. اثرات جرم كوارك در حضور شكست تقارن همگون لحظه‌اي، با استفاده از نظريه‌اي بنام اختلال ناهمگون به تصوير در آمده است. مهم است كه نشان دهيم شكست تقارن در نظريه‌ي بنيادي كنش‌هاي قوي، كروموديناميك كوانتمي (QCD) اتفاق مي‌افتد. اين نظريه حاكم بر رفتار كوارك‌ها و گلئون‌هاست.
تاكنون در QCD مشكل بود كه پايون با جرم كم را در مسأله‌ي معروف به «درياي كوارك‌ها» (زوج ظاهري كوارك و پادكوارك كه در ميدان گلئون ظاهر مي‌شوند) بررسي كنيم. آووكي و همكارانش از ابررايانه‌هايي در مركز شتابدهنده‌ي انرژي‌هاي بالا (KEK) در تسوبا استفاده مي‌كنند كه QCD را به ‌صورت عددي در يك شبكه تحليل مي‌كند. آن‌ها دقيقاً چگونگي بستگي جرم و واپاشي يك پايون را به جرم كوارك محاسبه مي‌كنند.
آن‌ها براي اولين بار نشان دادند كه اگر فرض كنيم كوارك جرمي بسيار كم دارد، QCD همان نتايجي را مي‌دهد كه نظريه‌ي اختلال ناهمگون مي‌دهد. آووكي اين را يك موفقيت مهم مي‌داند: «نتايجي كه بدست آورديم نشان مي‌دهد شبكه‌ي QCD و اختلال ناهمگون با هم در توافق هستند، ولي ثابت مي‌شود كه شكست تقارن ناهمگون «نامبو» در QCD هم اتفاق مي‌افتد.»
منبع: www.innovations-report.de

معرفي كتاب: مكانيك كوانتمي مرزباخر

2009-04-18T21:23:00.001+04:30

نمي‌دانم چند كتاب كوانتم مكانيك را مي توان نام برد كه واقعاً كتاب‌هايي كامل و زيبا باشند؟ ولي اين را مي‌دانم كه در فيزيك فقط چند كتاب مرجع بزرگ داريم و البته در هر حيطه يكي!؟‌ دوره‌ي چهارگانه‌اي را با اين معرفي شروع مي‌كنيم از بهترين‌ها! سليقه‌ي ما شايد با هم فرق داشته باشد ولي گاهي سليقه جواب‌گوي نياز ما به دسترسي به مطالب جامع نيست. «اووگن مرزباخر» شايد تنها كسي باشد كه توانسته كتاب كوانتم مكانيكي جامع و به شكل عجيبي خوش ساختار و البته در مورد پيوستگي مطالب عالي بنويسد. هيچ اغراقي در كار نيست. كوانتم مكانيك مرزباخر تنها كتاب كوانتمي است كه فقط بايد در نهايت امر به آن مراجعه كرد. وقتي ويرايش 1972 اين كتاب يعني ويرايش دوم را دست گرفتم و كپي نامطلوب آن را خواندم حس عجيبي مي‌گفت بايد تمريناتش را هم كه در متن كتاب لابه لاي هر موضوع آمده حل كنم. عجيبي است نه؟ حل تمرين! كار سختي است و اراده مي‌خواهد ولي نمي‌دانم چه نكته‌ي آموزشي در اين كتاب نه چندان مقدماتي نهفته است كه خود به خود تمرين حل مي‌كنيد. مي خواهيد مقاله در كوانتم كار كنيد؟ يا ببينيد در فلان مقاله منظور از يك اصطلاح خاص چه بوده؟ گاهي مجبور مي‌شويد چند فصل را بخوانيد. اصلاً‌ ناراحت نخواهيد شد. اين كتاب به همراه 3 كتابي كه در چند حيطه‌ي ديگر از جمله الكترومغناطيس و ديناميك، مكانيك كلاسيك، اُپتيك معرفي مي‌كنم جزو بهترين‌هاهستند. از وقتي دانشجوي كارشناسي بودم تا الان كه دوباره دارم بقيه‌ي كتاب را مي‌خوانم، از اساتيد شنيده‌ام اين كتاب با مكانيسم موجي نوشته شده به درد اتمي‌ و مولكولي‌ها مي‌خورد! بعداً كه راجع به كتاب ساكورايي هم مطلبي مي‌نويسم بيش‌تر متوجه اختلاف يا تشابه كتاب‌ها خواهيد شد. جواب من به عنوان خواننده‌ي فيزيكي اين كتاب يك خير محكم است!!
شما بايد منبعي در كوانتم مكانيك در اختيار داشته باشيد تا نيازهاي علمي شما را چه در سطح كارشناسي و چه ارشد برآورده كند. بايد وقتي مقاله مي‌خوانيد و با اصطلاحي مواجه شديد يك استاد آن را براي شما توضيح دهد. خب!؟ مرزباخر يقيناً استاد بزرگي است! گرايش در مورد اين كتاب هيچ ربطي به موضوع ندارد. با خيال راحت اين كتاب را شروع كنيد تا مفاهيم كوانتم را بخوبي درك كنيد و بتوانيد كم كم به جايي برسيد كه فرابگيريد چگونه دنبال جواب سؤال‌هاي خودتان بگرديد.
هميشه به ياد داشته باشيد كه وقتي وارد زمينه‌هاي حرفه‌اي فيزيك مي‌شويد و يا روي پايان‌نامه يا پروژه‌اي كار مي كنيد بايد ياد مطالبي از يك كتاب بيفتيد.
الف. آن كتاب در اين مرحله دقيقاً جزو همان بهترين‌هاست. چرا؟ چون در همان زمان چنان تسلط داشته بر موضوع و يا خواسته كه آنچه در آينده فيزيك به دنبالش هست را نيز بياورد. چيزي كه شايد در كتاب‌هاي «واينبرگ» يكي از غول‌هاي فيزيك ذرات و كيهان‌شناسي بتوان ديد.
ب. شما دانشجوي علاقه‌مندي بوديد و وجدانتان راحت است كه كمي بيش‌تر از ديگران تلاش كرديد و خيلي بيش‌تر از ديگران مطالعه داشتيد!؟
كوتاه اينكه كوانتم را از منابع خوب بخوانيد و منتظر جزوه، كتاب ساده‌نويسي شده هم نباشيد. علت را بعداً متوجه خواهيد شد.

اطلاعيه‌ي همكاري

2009-04-18T21:12:00.002+04:30

از تمامي دوستان و همكاران و علاقه‌مندان به ذرات بنيادي دعوت به عمل مي‌ايد تا در اينم وبلاگ و فعاليتهاي گروه ذرات بنيادي شركت نمايند. جهت اعلام آمادگي لطفاً به ايميل گروه درخواست و رزومه‌ي تحصيلي و علمي خود را بفرستيد.

ذرات زير اتمي

2009-04-13T18:41:00.002+04:30

در ادامه‌ي بحث به ذرات زير اتمي مي‌رسيم: ذرات زير اتمي غير از كوارك‌ها و ذرات كاملا بنيادي هستند. مثل الكترون-نوترون و پروتون. چون اينها به هر حال شامل كوارك‌ها مي‌شوند. در مورد الكترون هنوز آن را بنيادي مي‌دانيم. آزمايشگاه‌هاي برخورددهنده‌ي خطي و نه مدور مثل SLAC در آينده‌اي بسيار نزديك آن‌قدر انرژي دارند تا با برخوردهاي سربه سر باعث شكافته شدن احتمالي الكترون هم بشوند. شايد واژه‌ي ذره كمي ايجاد شبه كند چرا كه قانون بلامنازع حاكم بر ابعاد ريز مكانيك كوانتمي است. و مي‌دانيم كه يك خاصيت عجيب در طبيعت وجود دارد. دوگانگي موج-ذره!! يعني بر حسب نوع آزمايش گاهي مثلاً الكترون خودش رو به‌صورت موج نشون ميده و گاهي ذره. آزمايش دوشكافي يانگ يك نمونه معروف از اثبات اين قضيه است و اثر تداخلي كه از الكترون ديده شد. و اين يعني موج!!اين خاصيت موجي در اصطلاح كوانتم با فضاي رياضياتي بنام هيلبرت معرفي ميشه كه فضا رو nبُعدي در نظر مي گيره. البته من تذكر اساسي بدم اين فضا، فضاي رياضياتي مثل مجموعه است و نه فضاي فيزيكي. اين فضاي بي‌نهايت بعدي، بي‌نهايت حالت رو در خودش جاي داده. حالت هم به معناي اون چيزي است كه ما در طيف هم مي‌بينيم. يا در آزمايش‌هايي چون اشترن كرلاخ يا امثال اينها كه فيزيكي ها در فيزيك مدرن يا جلد 4 هاليدي باهاش آشنا ميشن.اينها رو اگر دوست داشتين و متن كشش داشت در ادامه بعد از معرفي فيزيك ذرات و توضيح مي‌دم، بعد ميريم سراغ شتابدهنده‌ها. اگر بخواهيم ذرات رو و ديناميك(بررسي حالتهاي فيزيكي و شرايط فيزيكي رو بررسي كنيم) وارد حيطه‌اي بنام نظريه‌هاي ميدان‌هاي كوانتمي ميشيم. و اگر تمام ذرات رو بخواهيم با اين نوع رياضيات و فرماليسم بررسي كنيم به مدل استادارد مي‌رسيم كه نيروهاي مورد بحث در نظريه‌ي ميدان، رو ميشه وحدت داد. و فقط گرانش تا به حال نشده.در مدل استاندارد 17 ذره بدون احتساب پادذره‌ي اونهااست و البته بايد اونها رو بهم به حساب بياريم: 12 فرميون (ذراتي كه در مكانيك آماري كوانتمي از قانون فرمي تبعيت مي‌كنند و شماره‌ي اسپين اونها عدد صحيحه! باز هم مجبورم بعدا توضيح بدم)+ پادذره‌هاشون.4 بوزون برداري (اين اسم رياضياتي است به دليل اينكه حالت ما برداريه در رياضيات). و يك پادذره داره كلاً.1 بوزون اسكالرو اينها تركيب ميشن و صدهاعنصر و ماده رو بوجود ميارن! تابه حال حدود صدها ذره‌ي زير اتمي كشف شده كه براي خودشون يك جدول دارند شبيه جدول مندليف. جالب اينه كه مدل استاندارد ذرات بسيار با آزمايش‌ها تأييد شده. ولي هنوز ذرات زيادي هستند كه پيش‌بيني شدند و در انرژي هاي بالا ممكنه ظاهر بشن يا ذراتي كه هنوز در فيزيك نظري هم پيش‌بيني نكرديم كه LHC يكي از كارهاي اصليش همينه. فيزيكدانان ذرات بنيادي منتظر يك مدل بزرگتر از استاندارد هستند تا نواقص موجود رو برطرف كنه. يكي از مسائلي ممكنه كمي باعث اجبار تصحيح نظريه بشه جرم نوترينو است. در اين مدل نوتروينو نبايد جرم داشته باشه. ولي داره به تجربه. هرچند كم ولي بايد مدل آنقدر بزرگ باشه كه نظريه‌ها و رفتارهاي طبيعت رو در انرژي‌هاي مختلف فعلاً در حد ابعاد ريز جواب بده تا اينكه به مدلهاي گرانش كوانتمي هم برسيم. و نكته‌ي آخر اينكه تا كجا اين دنياي كوچك ادامه داره. ريزتر و ريزتر ميشه؟‌ آيا هرقدر انرژي رو بالاتر ببريم به ابعاد ريز تري مي‌رسيم. در فلسفه و فيزيك ذرات بنيادي اصطلاح و نوعي نگرش در اين باره وجود داره به نام كاهش پذيري.Reductionismو به نظر من نوعي صرفاً به عنوان يك فيزيكي عادي، اين كاهش پذيري فكر نمي‌كنم بي‌انتها باشه. فيزيك طبيعت نشون داده كه محدوده‌ي انرژي وجود داره. حتي اگر از حد كنوني كه دست پيدا كرديم بيش‌تر باشه. چرا؟ چون هر روز داريم باهاش كار ميكنيم.اينكه اين گفته يا هر نظري در فيزيك تغيير كنه يا عكسش ثابت بشه دليل بر ضعف فيزيك نيست. اين رو اكثرا اشتباها بر ضعف فيزيك مي‌دونن در حالي كه اين بزرگترين نقطه‌ي قوت فيزيكه!

زلزله‌ي مهيب رُم

2009-04-10T19:06:00.002+04:30

زلزله‌ي مهيبي كه آبرازو را در شامگاه 6 آوريل تكان داد خوشبختانه هيچ صدمه‌اي به كاركنان و خود آزمايشگاه ذرات بنيادي Gran Sasso نزد. همه‌ي آزمايش‌ها به كار خود ادامه مي‌دهند و ساختمان‌هاي بيروني بدون هيچ اثري از زلزله باقي مانده‌اند.
«اجينو كوچا» سرپرست اين آزمايشگاه مي‌گويد:«آزمايشگاه هاي گران ساسو و آزمايش‌ها در اثر زلزله دچار هيچ مشكلي نشدند. ولي عده‌ي زيادي خانه هاي خود را از دست دادند. هيچ كدام از دانشمندان بين قربانيان اين زلزله نبودند». آزمايش‌هاي علمي اصلي بعد ازتعطيلات يعني از 14 آوريل شروع به كار مي‌كنند. آزمايش‌‌ها با شروع زمين‌لرزه‌ي 6.3 ريشتري متوقف شده بودند. اين آزمايشگاه و آشكارساز نوترينو در قبل كوه‌هاي لا آكوييلا (l’Aquila)قرار دارد.
طبق آمار منتشر شده، 207 نفر كشته، 1500 زخمي كه حال 100 نفر از آن‌ها وخيم است و 17 نفر ناپديد شده‌اند.

شرح كوتاهي از اين آزمايشگاه ذرات بنيادي:

«گران ساسو» يكي از 4 آزمايشگاه ملي هسته‌اي ايتاليا است. بزرگترين آزمايشگاه زيرزميني دنيا كه در آن آزمايش‌هاي ذرات بنيادي، اخترفيزيك ذرات و اخترفيزيك هسته‌اي انجام مي‌شود. دانشمنداني از سراسر دنيا در آن كار مي‌كنند كه در حال حاضر حدود 750 نفر از 22 كشور، 15 آزمايش را انجام مي‌دهند.
«گران ساسو» بين شهرهاي «لاكوييلا» و «ترامو» حدود 120 كيلومتري رُم واقع شده‌ است. امكانات زير زميني آن 10 كيلومتر را زير زمين پوشش داده و تونلي 10 كيلومتري در كوه «گران ساسو» براي اين منظور حفر شده است. سه اتاق بزرگ آزمايشگاهي دارد كه هركدام 100 متر طول و 20 متر عرض و 18 متر ارتفاع دارد. همراه با تونل‌هاي ارتباطي آن‌ها حدود 180 هزار مترمربع را در بر گرفته است.
به خاطر كمبود اورانيم و توريم در كوه شار نوترون خوشبختانه كم بوده هر 1400 متر از صخره‌هاي كوه، فقط يك ميليونيم شار پرتوهاي كيهاني‌ را كاهش مي‌دهد. اكثر امكانات و سرويس‌هاي اضافي در ساختمان‌هاي بيروني قرار دارند. تحقيقات اصلي در اين آزمايشگاه در حال حاضر اين‌ها هستند:
فيزيك نوترينو با بررسي خورشيد و انفجارهاي ابرنواختري و نوسانات نوترينو با نوفه‌هايي كه از سرن مي‌آيد (پروژه‌ي CNGS)، بررسي جرم نوترينو در واپاشي دوگانه‌ي بتاي نوترينو، ماده‌ي تاريك، كنش‌هاي هسته‌اي اخترفيزيكي.

منبع:‌symmetry Breaking و سايت آزمايشگاه : LNGS

سخنراني دكتر حقيقي پور از دانشگاه هاوايي

2009-04-10T17:25:00.004+04:30

یکشنبه : 23/1/87
از ساعت 11 الی 13
سالن سمینار بلوک A - دانشکده علوم
تهران مركز - ميدان صنعت - خيابان سيماي ايران

1999 : PhD, University of Missouri-ColumbiaPlanetary Dynamics, Extrasolar PlanetsTitle of Thesis: Resonance Lock and Planetary Dynamics1997 : MS, University of Missouri-ColumbiaCosmology and Cosmogony, Gravitation and General Relativity1989 : BS, University of Tehran, Tehran, Iran.Physics
برای آشنایی بیشتر با دکتر نادرپور به وبسایت ایشان مراجعه کنید

MINERvA opens eyes to neutrino data

2009-04-08T16:41:00.001+04:30

A new neutrino detector just got its first glimpse at how the elusive particles interact.
The first portion of Fermilab’s MINERvA detector observed its first events from the NuMI neutrino beam Wednesday night.
“This is a huge milestone for us,” said MINERvA cospokesperson Kevin McFarland from University of Rochester. “It took an entire crew of people working closely together late into the night to finish getting the detector ready.”
A crew of technicians and physicists has been working to move the detector into the MINOS near detector hall for the past three weeks.
A handful of extremely dedicated collaborators worked late into the night Wednesday to finish connecting and synchronizing elements of the detector. The first events were collected at 10 p.m. and by 1:30 a.m. David Schmitz, a Fermilab Lederman Fellow, announced the neutrino events to the collaboration.
“It was really exciting to open up the eyes of the detector to the neutrino beam for the first time,” Schmitz said.
The fine-grained detector will collect data that MINERvA collaborators will use to study neutrino interactions at an unprecedented level of detail.
The first portion of the detector consists of 24 modules each 1 3/8 inches thick that sit next to each other like slices of bread. Prior to Wednesday’s inaugural neutrino beam, the initial portion of the detector collected data from cosmic ray muons in the Wideband Lab. The cosmic ray data helped to calibrate the 6000 channels in these modules.
When the detector is fully assembled in 2010, it will have 108 modules with 30,000 channels.
That is a lot of cables and connectors,” McFarland said. “The calibration is a very interesting puzzle.”
Construction of elements for the remainder of the detector is underway at various places throughout the laboratory and at collaborating universities. The collaboration expects to install another group of completed modules during the summer shutdown.

This story first appeared in Fermilab Today on April 3, 2009.
Rhianna Wisniewski

فيزيك ذرات -1

2009-04-01T17:52:00.003+04:30

ذرات بنيادي شاخه‌اي مهم از فيزيك است بلوك‌هاي بنيادي عالم رو بررسي مي‌كند. يعني ماده و انرژي، كنش‌هاي بين آنها. چون اكثر اين كنشها در انرژي‌هاي بالاست، شاخه‌ي كلي ذرات بنيادي، «فيزيك انرژي‌هاي بالا» ناميده مي‌شود. علت اين‌است كه كنش‌هاي ذرات بنيادي در انرژي هاي پايين كه ما حس مي‌كنيم و اغلب استفاده ميكنيم اتفاق نمي‌افتند. تاكنون به اين حد از دانش رسيديم تا با ساختن شتابدهنده‌ها-برخورد دهنده‌هاي ذرات بنيادي و آشكار سازهاي پرتوهاي كيهاني در حيطه‌ي تجربي هم وارد فيزيك انرژي هاي شويم. ذرات بنيادي در پايه‌اي ترين دسته بندي خودشون براساس تجزيه ناپذيري و مشخصات كوانتمي‌ از هم جدا مي‌شوند. تصويري كه مي‌بينيد يك جدول ساده و پايه‌ايست از ذرات بنيادي.

نكته: ذرات بنيادي مطابق نظريه‌ي ميدانهاي كوانتمي (نظريه‌ي نسبيت خاص+كوانتم و مكانيك لاگرانژي) به دو دسته‌ي كلي تر هم تقسيم ميشن. 1. ذرات مادي بنيادي كه ديده هم شدند. غير از كواركها يك به طور مستقل ديده نشدند ولي از شواهد غير مستقيم اونها رو در اتاقك حباب (جايي كه نتيجه‌ي برخورد در شتابدهنده‌ها مشخص مي‌شود) مشاهده شدند.

2. ذرات حامل: اين ذرات درواقع مثل قيدهايي هستند كه كنش‌ها و تعادلهاي سيستمهاي بنيادي رو كنترل مي‌كنند. در جدول اونها رو با رنگ آبي مي‌بينيد. گلئون (نگه‌دارنده‌ي كوارك‌ها)-فوتون-Z و W. بماند كه اينها چه نوع عملكردي دارند. ذرات رنگ بنفش كوارك‌ها هستند. جالبه بدونيد كه در ذرات بنيادي اون‌قدر رياضيات قوي در اختيار فيزيكدانان هست كه براحتي با محاسبات توانستند كوارك‌ها رو با اصل تقارن و نظريه‌ي گروه پيش‌بيني كنند و البته ذرات ديگر بنيادي كه اون ذرات پيدا شدند با همون مشخصات فيزيكي كه تعيين شده بود. (نوعي جبر ماتريسي كه براي فيزيكدانان ذرات حكم يك عملگر اساسي رو داره در محاسبات). كوارك‌ها تنها نيستند هيچ وقت!؟ يعني كسي نمي‌تواند ادعا كند كه كواركي رو به تنهايي ديده. كوارك ها بوسيله‌ي گلئون‌ها كنار هم قرار گرفتند (نيروي هسته‌اي قوي و فيزيك انرژي‌هاي بالا اينجا بيشتر معناي خودشون رو نشون ميده). شتابدهنده‌ها كاري كه انجام مي‌دهند به هر ميزان انرژي‌كه در توانشان باشد مي‌توانند به داخلي ترين بلوك‌هاي ذرات نفوذ كنند.

LHC تا 7 ترالكترون‌ولت كه براي شكافتن پرتون به كار ميره (تا كوارك‌ها رو مورد بررسي قرار بديم) و توضيح ميدم بعد كه چه انتظارهايي داريم از اين شتابدهنده‌ي غول‌پيكر. علت اينكه كوارك‌ها بهم متصل هستند معلوم نيست. ولي فيزيكدانان انرژي‌هاي بالا نوسانات كوانتمي انفجار بزرگ را بررسي مي‌كنند تا ببينند آيا كوارك‌ها از همان ابتدا به اين‌صورت عمل مي‌كردند يا خير؟ انتظار ما از مفاهيمي تا كنون بدست آورديم در فيزيك ذرات اين‌است كه بايد كوارك تنها هم در چنين انرژي‌هايي وجود داشه باشد. چون فرصتي براي هيچ نوع تركيبي وجود نداشته. آن‌قدر انرژي بالا بوده كه ممكن است حتي بفهميم ذرات ديگري هم وجود دارند به عنوان بلوك‌هاي بنيادي و اين انتظاري طبيعي است. به همين علت در خبرها حتماً خونديد كه LHC به گونه‌اي شبيه ساز انفجار بزرگ هم هست. ذره‌ي هيگز هم يكي از اين ذرات نظري است كه بايد ديد آيا وجود دارد يا نه.

اين ذره هم از فيزيك نظري ذرات بدست‌ آمده در مدل استاندارد. جلوتر اينها رو معرفي مي‌كنم. بخصوص مدل استاندارد ذرات. و اما جدول: كوارك‌ها يكي از دسته‌بندي هاي اصلي اين جدول هستند. اما دسته‌ي ديگر لپتون‌ها هستند. ديگر ذرات بنيادي كه قابل تجزيه نيستند. تاو-الكترون-ميون و سه نوترينوي مربوط به اونها. نوترينو‌ها رو از آشكار سازي ذرات بنيادي در واپاشي‌هاي پرتوهاي كيهاني و شتابدهندهها توانستيم ببينم. و علت اصل بقاي انرژي و اندازه‌ي حركت بود كه در فيلم‌عكاسي متوجه حضورش شدند. در اين باره هم جداگانه در همين بخش مي‌نويسم. در جدول مشخصات فيزيكي آنها هم آمده.

عنوان مطلب بعدي ذرات زير اتمي است. (اين مطلب رو ابتدا از تالار گفتگوي آسمان شب شروع كردم و ديدم بهتره كه مطلب رو اينجا بيارم).

Second Order Cosmological Gravitational wave

2009-04-01T17:14:00.000+04:30

An IPM seminar

Abstract

First IPM meeting on LHC Physics

2009-04-01T17:09:00.002+04:30

Speakers and Title of Talks

Tentative Program

Final list of Participants

Physics Special Colloquium by Pro.Vafa

2009-03-29T18:43:00.002+04:30

Physics Special Colloquium By Professor Cumrun Vafa, Harvard University

Click here to go to main page of Pro.Vafa's seminar on

String Theory and LHC physics approaches. Photos and Voice File are attached.

Princeton Senior Finds Error in European Supercollider

2009-03-26T16:49:00.000+04:30

click to main page: Here

Crystals against Cancer

2009-03-26T15:47:00.001+04:30

Click on Picture to go the main page of news.

Joint ICTP-INFN-SISSA (Topical Issues in LHC Physics)

2009-03-26T15:30:00.003+04:30

LHC@home

2009-03-22T17:16:00.001+04:30

LHC@home is a volunteer computing program which enables you to contribute idle time on your computer to help physicists develop and exploit particle accelerators, such as CERN's Large Hadron Collider.

Click on the image as before to go to the main page.

LHCb

2009-03-22T17:13:00.004+04:30

TOTEM

2009-03-22T17:12:00.002+04:30

LHCf

2009-03-22T17:10:00.000+04:30

CMS

2009-03-22T17:09:00.000+04:30

ALICE

2009-03-22T17:07:00.001+04:30

Atlas Experiment Website

2009-03-22T17:05:00.002+04:30